Isaiah-45
ஏசாயா-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Isaiah-45 – ஏசாயா-45
1. கர்த்தராகிய நான் அபிஷேகம்பண்ணின கோரேசுக்கு முன்பாக ஜாதிகளைக் கீழ்ப்படுத்தி, ராஜாக்களின் இடைக்கட்டுகளை அவிழ்க்கும்படிக்கும், அவனுக்கு முன்பாக வாசல்கள் பூட்டப்படாதிருக்க, கதவுகளைத் திறந்துவைக்கும்படிக்கும், அவனைப்பார்த்து, அவன் வலதுகையைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவனுக்குச் சொல்லுகிறதாவது:
2. நான் உனக்கு முன்னே போய், கோணலானவைகளைச் செவ்வையாக்குவேன்.
3. உன்னைப் பெயர்சொல்லி அழைக்கிற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே என்று நீ அறியும்படிக்கு,
4. வெண்கலக் கதவுகளை உடைத்து, இருப்புத் தாழ்ப்பாள்களை முறித்து, அந்தகாரத்தில் இருக்கிற பொக்கிஷங்களையும், ஒளிப்பிடத்தில் இருக்கிற புதையல்களையும் உனக்குக் கொடுப்பேன்; நான் என் தாசனாகிய யாக்கோபினிமித்தமும், நான் தெரிந்துகொண்ட இஸ்ரவேலினிமித்தமும், நான் உன்னைப் பெயர்சொல்லி அழைத்து, நீ என்னை அறியாதிருந்தும் உனக்கு நாமம் தரித்தேன்.
5. நானே கர்த்தர், வேறொருவரில்லை; என்னைத்தவிர தேவன் இல்லை.
6. என்னைத்தவிர ஒருவரும் இல்லையென்று சூரியன் உதிக்கிற திசையிலும், அது அஸ்தமிக்கிற திசையிலும் அறியப்படும்படிக்கு நீ என்னை அறியாதிருந்தும், நான் உனக்கு இடைக்கட்டு கட்டினேன்; நானே கர்த்தர், வேறொருவர் இல்லை.
7. ஒளியைப் படைத்து, இருளையும் உண்டாக்கினேன், சமாதானத்தைப் படைத்து தீங்கையும் உண்டாக்குகிறவர் நானே; கர்த்தராகிய நானே இவைகளையெல்லாம் செய்கிறவர்.
8. வானங்களே உயர இருந்து சொரியுங்கள்; ஆகாயமண்டலங்கள் நீதியைப்பொழியக்கடவது; பூமி திறவுண்டு, இரட்சிப்பின் கனியைத்தந்து, நீதியுங்கூட விளைவதாக; கர்த்தராகிய நான் இவைகளை உண்டாக்குகிறேன்.
9. மண்ணோடுகளுக்கொத்த ஓடாயிருந்தும், தன்னை உருவாக்கினவரோடே வழக்காடுகிறவனுக்கு ஐயோ! களிமண் தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி: என்ன செய்கிறாயென்று சொல்லத்தகுமோ? உன் கிரியையானது: அவருக்குக் கைகளில்லையென்று சொல்லலாமோ?
10. தகப்பனை நோக்கி: ஏன் ஜநிப்பித்தாய் என்றும், தாயை நோக்கி: ஏன் பெற்றாய் என்றும் சொல்லுகிறவனுக்கு ஐயோ!
11. இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரும் அவனை உருவாக்கினவருமாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: வருங்காரியங்களை என்னிடத்தில் கேளுங்கள்; என் பிள்ளைகளைக்குறித்தும், என் கரங்களின் கிரியைகளைக்குறித்தும் எனக்குக் கட்டளையிடுங்கள்.
12. நான் பூமியை உண்டுபண்ணி, நானே அதின்மேல் இருக்கிற மனுஷர்களைச் சிருஷ்டித்தேன்; என் கரங்கள் வானங்களை விரித்தன; அவைகளின் சர்வசேனையையும் நான் கட்டளையிட்டேன்.
13. நான் நீதியின்படி அவனை எழுப்பினேன்; அவன் வழிகளையெல்லாம் செவ்வைப்படுத்துவேன்; அவன் என் நகரத்தைக் கட்டி, சிறைப்பட்டுப்போன என்னுடையவர்களைக் கிரயமில்லாமலும் பரிதானமில்லாமலும் விடுதலையாக்குவான் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
14. எகிப்தின் சம்பாத்தியமும், எத்தியோப்பியாவின் வர்த்தகலாபமும், நெடிய ஆட்களாகிய சபேயரின் வர்த்தகலாபமும், உன்னிடத்திற்குத் தாண்டிவந்து, உன்னுடையதாகும்; அவர்கள் உன் பின்னே சென்று, விலங்கிடப்பட்டு நடந்துவந்து: உன்னுடனேமாத்திரம் தேவன் இருக்கிறார் என்றும், அவரையல்லாமல் வேறே தேவன் இல்லையென்றும் சொல்லி, உன்னைப்பணிந்துகொண்டு, உன்னை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணுவார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
15. இஸ்ரவேலின் தேவனும் இரட்சகருமாகிய நீர் மெய்யாகவே உம்மை மறைத்துக்கொண்டிருக்கிற தேவனாயிருக்கிறீர்.
16. விக்கிரகங்களை உண்டுபண்ணுகிற அனைவரும் வெட்கப்பட்டு இலச்சையடைந்து ஏகமாய்க் கலங்கிப்போவார்கள்.
17. இஸ்ரவேலோ கர்த்தராலே நித்திய இரட்சிப்பினால் இரட்சிக்கப்படுவான்; நீங்கள் என்றென்றைக்குமுள்ள சதாகாலங்களிலும் வெட்கப்படாமலும் கலங்காமலும் இருப்பீர்கள்.
18. வானங்களைச் சிருஷ்டித்து பூமியையும் வெறுமையாயிருக்கச் சிருஷ்டியாமல் அதைக் குடியிருப்புக்காகச்செய்து படைத்து, அதை உருவேற்படுத்தின தேவனாகிய, கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: நானே கர்த்தர், வேறொருவர் இல்லை.
19. நான் அந்தரங்கத்திலும் பூமியின் அந்தகாரமான இடத்திலும் பேசினதில்லை; விருதாவாக என்னைத் தேடுங்களென்று நான் யாக்கோபின் சந்ததிக்குச் சொன்னதுமில்லை; நான் நீதியைப்பேசி, யதார்த்தமானவைகளை அறிவிக்கிற கர்த்தர்.
20. ஜாதிகளினின்று தப்பினவர்களே, கூட்டங்கூடி வாருங்கள்; ஏகமாய்ச் சேருங்கள்; தங்கள் விக்கிரமாகிய மரத்தைச் சுமந்து, இரட்சிக்கமாட்டாத தேவனைத் தொழுதுகொள்ளுகிறவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள்.
21. நீங்கள் தெரிவிக்கும்படி சேர்ந்து, ஏகமாய் யோசனைபண்ணுங்கள்; இதைப் பூர்வகாலமுதற்கொண்டு விளங்கப்பண்ணி அந்நாள்துவக்கி இதை அறிவித்தவர் யார்? கர்த்தராகிய நான் அல்லவோ? நீதிபரரும் இரட்சகருமாகிய என்னையல்லாமல் வேறே தேவன் இல்லை; என்னைத்தவிர வேறொருவரும் இல்லை.
22. பூமியின் எல்லையெங்குமுள்ளவர்களே, என்னை நோக்கிப்பாருங்கள்; அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படுவீர்கள்; நானே தேவன், வேறொருவரும் இல்லை.
23. முழங்கால் யாவும் எனக்கு முன்பாக முடங்கும், நாவு யாவும் என்னை முன்னிட்டு ஆணையிடும் என்று நான் என்னைக்கொண்டே ஆணையிட்டிருக்கிறேன்; இந்த நீதியான வார்த்தை என் வாயிலிருந்து புறப்பட்டது; இது மாறுவது இல்லையென்கிறார்.
24. கர்த்தரிடத்தில்மாத்திரம் நீதியும் வல்லமையுமுண்டென்று அவனவன் சொல்லி அவரிடத்தில் வந்து சேருவான்; அவருக்கு விரோதமாய் எரிச்சல்கொண்டிருக்கிற யாவரும் வெட்கப்படுவார்கள்.
25. இஸ்ரவேலின் சந்ததியாகிய யாவரும் கர்த்தருக்குள் நீதிமான்களாக்கப்பட்டு மேன்மைபாராட்டுவார்கள்.
Isaiah-45 – esaya-45
1. karththarakiya nan apishekampannina kooresukku munpaka jathikalaik keezhppatuththi, rajakkalin itaikkattukalai avizhkkumpatikkum, avanukku munpaka vasalkal poottappatathirukka, kathavukalaith thiranthuvaikkumpatikkum, avanaipparththu, avan valathukaiyaip pitiththukkontu, avanukkus sollukirathavathu:
2. nan unakku munne pooy, koonalanavaikalais sevvaiyakkuven.
3. unnaip peyarsolli azhaikkira isravelin thevanakiya karththar nane enru nee ariyumpatikku,
4. venkalak kathavukalai utaiththu, irupputh thazhppalkalai muriththu, anthakaraththil irukkira pokkishangkalaiyum, olippitaththil irukkira puthaiyalkalaiyum unakkuk kotuppen; nan en thasanakiya yakkoopinimiththamum, nan therinthukonta isravelinimiththamum, nan unnaip peyarsolli azhaiththu, nee ennai ariyathirunthum unakku namam thariththen.
5. nane karththar, veroruvarillai; ennaiththavira thevan illai.
6. ennaiththavira oruvarum illaiyenru sooriyan uthikkira thisaiyilum, athu asthamikkira thisaiyilum ariyappatumpatikku nee ennai ariyathirunthum, nan unakku itaikkattu kattinen; nane karththar, veroruvar illai.
7. oliyaip pataiththu, irulaiyum untakkinen, samathanaththaip pataiththu theengkaiyum untakkukiravar nane; karththarakiya nane ivaikalaiyellam seykiravar.
8. vanangkale uyara irunthu soriyungkal; aakayamantalangkal neethiyaippozhiyakkatavathu; poomi thiravuntu, iratsippin kaniyaiththanthu, neethiyungkoota vilaivathaka; karththarakiya nan ivaikalai untakkukiren.
9. mannootukalukkoththa ootayirunthum, thannai uruvakkinavaroote vazhakkatukiravanukku aiyoo! kaliman thannai uruvakkinavanai nookki: enna seykirayenru sollaththakumoo? un kiriyaiyanathu: avarukkuk kaikalillaiyenru sollalamoo?
10. thakappanai nookki: en janippiththay enrum, thayai nookki: en perray enrum sollukiravanukku aiyoo!
11. isravelin parisuththarum avanai uruvakkinavarumakiya karththar sollukirathavathu: varungkariyangkalai ennitaththil kelungkal; en pillaikalaikkuriththum, en karangkalin kiriyaikalaikkuriththum enakkuk kattalaiyitungkal.
12. nan poomiyai untupanni, nane athinmel irukkira manusharkalais sirushtiththen; en karangkal vanangkalai viriththana; avaikalin sarvasenaiyaiyum nan kattalaiyitten.
13. nan neethiyinpati avanai ezhuppinen; avan vazhikalaiyellam sevvaippatuththuven; avan en nakaraththaik katti, siraippattuppoona ennutaiyavarkalaik kirayamillamalum parithanamillamalum vituthalaiyakkuvan enru senaikalin karththar sollukirar.
14. ekipthin sampaththiyamum, eththiyooppiyavin varththakalapamum, netiya aatkalakiya sapeyarin varththakalapamum, unnitaththirkuth thantivanthu, unnutaiyathakum; avarkal un pinne senru, vilangkitappattu natanthuvanthu: unnutanemaththiram thevan irukkirar enrum, avaraiyallamal vere thevan illaiyenrum solli, unnaippaninthukontu, unnai nookki vinnappampannuvarkal enru karththar sollukirar.
15. isravelin thevanum iratsakarumakiya neer meyyakave ummai maraiththukkontirukkira thevanayirukkireer.
16. vikkirakangkalai untupannukira anaivarum vetkappattu ilassaiyatainthu ekamayk kalangkippoovarkal.
17. israveloo karththarale niththiya iratsippinal iratsikkappatuvan; neengkal enrenraikkumulla sathakalangkalilum vetkappatamalum kalangkamalum iruppeerkal.
18. vanangkalais sirushtiththu poomiyaiyum verumaiyayirukkas sirushtiyamal athaik kutiyiruppukkakasseythu pataiththu, athai uruverpatuththina thevanakiya, karththar sollukirathavathu: nane karththar, veroruvar illai.
19. nan antharangkaththilum poomiyin anthakaramana itaththilum pesinathillai; viruthavaka ennaith thetungkalenru nan yakkoopin santhathikkus sonnathumillai; nan neethiyaippesi, yatharththamanavaikalai arivikkira karththar.
20. jathikalininru thappinavarkale, koottangkooti varungkal; ekamays serungkal; thangkal vikkiramakiya maraththais sumanthu, iratsikkamattatha thevanaith thozhuthukollukiravarkal arivillathavarkal.
21. neengkal therivikkumpati sernthu, ekamay yoosanaipannungkal; ithaip poorvakalamutharkontu vilangkappanni annalthuvakki ithai ariviththavar yar? karththarakiya nan allavoo? neethipararum iratsakarumakiya ennaiyallamal vere thevan illai; ennaiththavira veroruvarum illai.
22. poomiyin ellaiyengkumullavarkale, ennai nookkipparungkal; appozhuthu iratsikkappatuveerkal; nane thevan, veroruvarum illai.
23. muzhangkal yavum enakku munpaka mutangkum, navu yavum ennai munnittu aanaiyitum enru nan ennaikkonte aanaiyittirukkiren; intha neethiyana varththai en vayilirunthu purappattathu; ithu maruvathu illaiyenkirar.
24. karththaritaththilmaththiram neethiyum vallamaiyumuntenru avanavan solli avaritaththil vanthu seruvan; avarukku viroothamay erissalkontirukkira yavarum vetkappatuvarkal.
25. isravelin santhathiyakiya yavarum karththarukkul neethimankalakkappattu menmaiparattuvarkal.
Isaiah-45 – ஏசாயா-45
Isaiah-45 – esaya-45
1. கர்த்தராகிய நான் அபிஷேகம்பண்ணின கோரேசுக்கு முன்பாக ஜாதிகளைக் கீழ்ப்படுத்தி, ராஜாக்களின் இடைக்கட்டுகளை அவிழ்க்கும்படிக்கும், அவனுக்கு முன்பாக வாசல்கள் பூட்டப்படாதிருக்க, கதவுகளைத் திறந்துவைக்கும்படிக்கும், அவனைப்பார்த்து, அவன் வலதுகையைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவனுக்குச் சொல்லுகிறதாவது:
1. karththarakiya nan apishekampannina kooresukku munpaka jathikalaik keezhppatuththi, rajakkalin itaikkattukalai avizhkkumpatikkum, avanukku munpaka vasalkal poottappatathirukka, kathavukalaith thiranthuvaikkumpatikkum, avanaipparththu, avan valathukaiyaip pitiththukkontu, avanukkus sollukirathavathu:
2. நான் உனக்கு முன்னே போய், கோணலானவைகளைச் செவ்வையாக்குவேன்.
2. nan unakku munne pooy, koonalanavaikalais sevvaiyakkuven.
3. உன்னைப் பெயர்சொல்லி அழைக்கிற இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் நானே என்று நீ அறியும்படிக்கு,
3. unnaip peyarsolli azhaikkira isravelin thevanakiya karththar nane enru nee ariyumpatikku,
4. வெண்கலக் கதவுகளை உடைத்து, இருப்புத் தாழ்ப்பாள்களை முறித்து, அந்தகாரத்தில் இருக்கிற பொக்கிஷங்களையும், ஒளிப்பிடத்தில் இருக்கிற புதையல்களையும் உனக்குக் கொடுப்பேன்; நான் என் தாசனாகிய யாக்கோபினிமித்தமும், நான் தெரிந்துகொண்ட இஸ்ரவேலினிமித்தமும், நான் உன்னைப் பெயர்சொல்லி அழைத்து, நீ என்னை அறியாதிருந்தும் உனக்கு நாமம் தரித்தேன்.
4. venkalak kathavukalai utaiththu, irupputh thazhppalkalai muriththu, anthakaraththil irukkira pokkishangkalaiyum, olippitaththil irukkira puthaiyalkalaiyum unakkuk kotuppen; nan en thasanakiya yakkoopinimiththamum, nan therinthukonta isravelinimiththamum, nan unnaip peyarsolli azhaiththu, nee ennai ariyathirunthum unakku namam thariththen.
5. நானே கர்த்தர், வேறொருவரில்லை; என்னைத்தவிர தேவன் இல்லை.
5. nane karththar, veroruvarillai; ennaiththavira thevan illai.
6. என்னைத்தவிர ஒருவரும் இல்லையென்று சூரியன் உதிக்கிற திசையிலும், அது அஸ்தமிக்கிற திசையிலும் அறியப்படும்படிக்கு நீ என்னை அறியாதிருந்தும், நான் உனக்கு இடைக்கட்டு கட்டினேன்; நானே கர்த்தர், வேறொருவர் இல்லை.
6. ennaiththavira oruvarum illaiyenru sooriyan uthikkira thisaiyilum, athu asthamikkira thisaiyilum ariyappatumpatikku nee ennai ariyathirunthum, nan unakku itaikkattu kattinen; nane karththar, veroruvar illai.
7. ஒளியைப் படைத்து, இருளையும் உண்டாக்கினேன், சமாதானத்தைப் படைத்து தீங்கையும் உண்டாக்குகிறவர் நானே; கர்த்தராகிய நானே இவைகளையெல்லாம் செய்கிறவர்.
7. oliyaip pataiththu, irulaiyum untakkinen, samathanaththaip pataiththu theengkaiyum untakkukiravar nane; karththarakiya nane ivaikalaiyellam seykiravar.
8. வானங்களே உயர இருந்து சொரியுங்கள்; ஆகாயமண்டலங்கள் நீதியைப்பொழியக்கடவது; பூமி திறவுண்டு, இரட்சிப்பின் கனியைத்தந்து, நீதியுங்கூட விளைவதாக; கர்த்தராகிய நான் இவைகளை உண்டாக்குகிறேன்.
8. vanangkale uyara irunthu soriyungkal; aakayamantalangkal neethiyaippozhiyakkatavathu; poomi thiravuntu, iratsippin kaniyaiththanthu, neethiyungkoota vilaivathaka; karththarakiya nan ivaikalai untakkukiren.
9. மண்ணோடுகளுக்கொத்த ஓடாயிருந்தும், தன்னை உருவாக்கினவரோடே வழக்காடுகிறவனுக்கு ஐயோ! களிமண் தன்னை உருவாக்கினவனை நோக்கி: என்ன செய்கிறாயென்று சொல்லத்தகுமோ? உன் கிரியையானது: அவருக்குக் கைகளில்லையென்று சொல்லலாமோ?
9. mannootukalukkoththa ootayirunthum, thannai uruvakkinavaroote vazhakkatukiravanukku aiyoo! kaliman thannai uruvakkinavanai nookki: enna seykirayenru sollaththakumoo? un kiriyaiyanathu: avarukkuk kaikalillaiyenru sollalamoo?
10. தகப்பனை நோக்கி: ஏன் ஜநிப்பித்தாய் என்றும், தாயை நோக்கி: ஏன் பெற்றாய் என்றும் சொல்லுகிறவனுக்கு ஐயோ!
10. thakappanai nookki: en janippiththay enrum, thayai nookki: en perray enrum sollukiravanukku aiyoo!
11. இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தரும் அவனை உருவாக்கினவருமாகிய கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: வருங்காரியங்களை என்னிடத்தில் கேளுங்கள்; என் பிள்ளைகளைக்குறித்தும், என் கரங்களின் கிரியைகளைக்குறித்தும் எனக்குக் கட்டளையிடுங்கள்.
11. isravelin parisuththarum avanai uruvakkinavarumakiya karththar sollukirathavathu: varungkariyangkalai ennitaththil kelungkal; en pillaikalaikkuriththum, en karangkalin kiriyaikalaikkuriththum enakkuk kattalaiyitungkal.
12. நான் பூமியை உண்டுபண்ணி, நானே அதின்மேல் இருக்கிற மனுஷர்களைச் சிருஷ்டித்தேன்; என் கரங்கள் வானங்களை விரித்தன; அவைகளின் சர்வசேனையையும் நான் கட்டளையிட்டேன்.
12. nan poomiyai untupanni, nane athinmel irukkira manusharkalais sirushtiththen; en karangkal vanangkalai viriththana; avaikalin sarvasenaiyaiyum nan kattalaiyitten.
13. நான் நீதியின்படி அவனை எழுப்பினேன்; அவன் வழிகளையெல்லாம் செவ்வைப்படுத்துவேன்; அவன் என் நகரத்தைக் கட்டி, சிறைப்பட்டுப்போன என்னுடையவர்களைக் கிரயமில்லாமலும் பரிதானமில்லாமலும் விடுதலையாக்குவான் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
13. nan neethiyinpati avanai ezhuppinen; avan vazhikalaiyellam sevvaippatuththuven; avan en nakaraththaik katti, siraippattuppoona ennutaiyavarkalaik kirayamillamalum parithanamillamalum vituthalaiyakkuvan enru senaikalin karththar sollukirar.
14. எகிப்தின் சம்பாத்தியமும், எத்தியோப்பியாவின் வர்த்தகலாபமும், நெடிய ஆட்களாகிய சபேயரின் வர்த்தகலாபமும், உன்னிடத்திற்குத் தாண்டிவந்து, உன்னுடையதாகும்; அவர்கள் உன் பின்னே சென்று, விலங்கிடப்பட்டு நடந்துவந்து: உன்னுடனேமாத்திரம் தேவன் இருக்கிறார் என்றும், அவரையல்லாமல் வேறே தேவன் இல்லையென்றும் சொல்லி, உன்னைப்பணிந்துகொண்டு, உன்னை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணுவார்கள் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.
14. ekipthin sampaththiyamum, eththiyooppiyavin varththakalapamum, netiya aatkalakiya sapeyarin varththakalapamum, unnitaththirkuth thantivanthu, unnutaiyathakum; avarkal un pinne senru, vilangkitappattu natanthuvanthu: unnutanemaththiram thevan irukkirar enrum, avaraiyallamal vere thevan illaiyenrum solli, unnaippaninthukontu, unnai nookki vinnappampannuvarkal enru karththar sollukirar.
15. இஸ்ரவேலின் தேவனும் இரட்சகருமாகிய நீர் மெய்யாகவே உம்மை மறைத்துக்கொண்டிருக்கிற தேவனாயிருக்கிறீர்.
15. isravelin thevanum iratsakarumakiya neer meyyakave ummai maraiththukkontirukkira thevanayirukkireer.
16. விக்கிரகங்களை உண்டுபண்ணுகிற அனைவரும் வெட்கப்பட்டு இலச்சையடைந்து ஏகமாய்க் கலங்கிப்போவார்கள்.
16. vikkirakangkalai untupannukira anaivarum vetkappattu ilassaiyatainthu ekamayk kalangkippoovarkal.
17. இஸ்ரவேலோ கர்த்தராலே நித்திய இரட்சிப்பினால் இரட்சிக்கப்படுவான்; நீங்கள் என்றென்றைக்குமுள்ள சதாகாலங்களிலும் வெட்கப்படாமலும் கலங்காமலும் இருப்பீர்கள்.
17. israveloo karththarale niththiya iratsippinal iratsikkappatuvan; neengkal enrenraikkumulla sathakalangkalilum vetkappatamalum kalangkamalum iruppeerkal.
18. வானங்களைச் சிருஷ்டித்து பூமியையும் வெறுமையாயிருக்கச் சிருஷ்டியாமல் அதைக் குடியிருப்புக்காகச்செய்து படைத்து, அதை உருவேற்படுத்தின தேவனாகிய, கர்த்தர் சொல்லுகிறதாவது: நானே கர்த்தர், வேறொருவர் இல்லை.
18. vanangkalais sirushtiththu poomiyaiyum verumaiyayirukkas sirushtiyamal athaik kutiyiruppukkakasseythu pataiththu, athai uruverpatuththina thevanakiya, karththar sollukirathavathu: nane karththar, veroruvar illai.
19. நான் அந்தரங்கத்திலும் பூமியின் அந்தகாரமான இடத்திலும் பேசினதில்லை; விருதாவாக என்னைத் தேடுங்களென்று நான் யாக்கோபின் சந்ததிக்குச் சொன்னதுமில்லை; நான் நீதியைப்பேசி, யதார்த்தமானவைகளை அறிவிக்கிற கர்த்தர்.
19. nan antharangkaththilum poomiyin anthakaramana itaththilum pesinathillai; viruthavaka ennaith thetungkalenru nan yakkoopin santhathikkus sonnathumillai; nan neethiyaippesi, yatharththamanavaikalai arivikkira karththar.
20. ஜாதிகளினின்று தப்பினவர்களே, கூட்டங்கூடி வாருங்கள்; ஏகமாய்ச் சேருங்கள்; தங்கள் விக்கிரமாகிய மரத்தைச் சுமந்து, இரட்சிக்கமாட்டாத தேவனைத் தொழுதுகொள்ளுகிறவர்கள் அறிவில்லாதவர்கள்.
20. jathikalininru thappinavarkale, koottangkooti varungkal; ekamays serungkal; thangkal vikkiramakiya maraththais sumanthu, iratsikkamattatha thevanaith thozhuthukollukiravarkal arivillathavarkal.
21. நீங்கள் தெரிவிக்கும்படி சேர்ந்து, ஏகமாய் யோசனைபண்ணுங்கள்; இதைப் பூர்வகாலமுதற்கொண்டு விளங்கப்பண்ணி அந்நாள்துவக்கி இதை அறிவித்தவர் யார்? கர்த்தராகிய நான் அல்லவோ? நீதிபரரும் இரட்சகருமாகிய என்னையல்லாமல் வேறே தேவன் இல்லை; என்னைத்தவிர வேறொருவரும் இல்லை.
21. neengkal therivikkumpati sernthu, ekamay yoosanaipannungkal; ithaip poorvakalamutharkontu vilangkappanni annalthuvakki ithai ariviththavar yar? karththarakiya nan allavoo? neethipararum iratsakarumakiya ennaiyallamal vere thevan illai; ennaiththavira veroruvarum illai.
22. பூமியின் எல்லையெங்குமுள்ளவர்களே, என்னை நோக்கிப்பாருங்கள்; அப்பொழுது இரட்சிக்கப்படுவீர்கள்; நானே தேவன், வேறொருவரும் இல்லை.
22. poomiyin ellaiyengkumullavarkale, ennai nookkipparungkal; appozhuthu iratsikkappatuveerkal; nane thevan, veroruvarum illai.
23. முழங்கால் யாவும் எனக்கு முன்பாக முடங்கும், நாவு யாவும் என்னை முன்னிட்டு ஆணையிடும் என்று நான் என்னைக்கொண்டே ஆணையிட்டிருக்கிறேன்; இந்த நீதியான வார்த்தை என் வாயிலிருந்து புறப்பட்டது; இது மாறுவது இல்லையென்கிறார்.
23. muzhangkal yavum enakku munpaka mutangkum, navu yavum ennai munnittu aanaiyitum enru nan ennaikkonte aanaiyittirukkiren; intha neethiyana varththai en vayilirunthu purappattathu; ithu maruvathu illaiyenkirar.
24. கர்த்தரிடத்தில்மாத்திரம் நீதியும் வல்லமையுமுண்டென்று அவனவன் சொல்லி அவரிடத்தில் வந்து சேருவான்; அவருக்கு விரோதமாய் எரிச்சல்கொண்டிருக்கிற யாவரும் வெட்கப்படுவார்கள்.
24. karththaritaththilmaththiram neethiyum vallamaiyumuntenru avanavan solli avaritaththil vanthu seruvan; avarukku viroothamay erissalkontirukkira yavarum vetkappatuvarkal.
25. இஸ்ரவேலின் சந்ததியாகிய யாவரும் கர்த்தருக்குள் நீதிமான்களாக்கப்பட்டு மேன்மைபாராட்டுவார்கள்.
25. isravelin santhathiyakiya yavarum karththarukkul neethimankalakkappattu menmaiparattuvarkal.