Luke-24

Luke-9 – லூக்கா-9

1. அவர் தம்முடைய பன்னிரண்டு சீஷரையும் வரவழைத்து, சகல பிசாசுகளையும் துரத்தவும், வியாதியுள்ளவர்களைக் குணமாக்கவும் அவர்களுக்கு வல்லமையும் அதிகாரமும் கொடுத்து,

2. தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக்குறித்துப் பிரசங்கிக்கவும், பிணியாளிகளைச் சொஸ்தமாக்கவும் அவர்களை அனுப்பினார்.

3. அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி: வழிக்குத் தடியையாவது பையையாவது அப்பத்தையாவது காசையாவது எடுத்துக்கொண்டு போகவேண்டாம்; இரண்டு அங்கிகளைக் கொண்டுபோகவும் வேண்டாம்.

4. எந்த வீட்டிலே பிரவேசிக்கிறீர்களோ, அங்கே தங்கி, அங்கிருந்து புறப்படுங்கள்.

5. உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளாதவர்கள் எவர்களோ அவர்களுடைய ஊரைவிட்டு நீங்கள் புறப்படும்போது, அவர்களுக்குச் சாட்சியாக உங்கள் கால்களில் படிந்த தூசியை உதறிப்போடுங்கள் என்றார்.

6. அவர்கள் புறப்பட்டுப்போய், கிராமங்கள்தோறும் திரிந்து, எங்கும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, பிணியாளிகளைக் குணமாக்கினார்கள்.

7. அப்பொழுது காற்பங்கு தேசாதிபதியாகிய ஏரோது அவரால் செய்யப்பட்ட யாவையும் கேள்விப்பட்டதுமன்றி; சிலர் யோவான் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தான் என்றும்,

8. சிலர் எலியா தோன்றினான் என்றும், வேறு சிலர் பூர்வகாலத்துத் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவன் உயிர்த்தெழுந்தான் என்றும் சொல்லிக்கொண்டபடியால், கலக்கமடைந்து:

9. யோவானை நான் சிரச்சேதம்பண்ணினேன், இவன் இப்படிப்பட்டவைகளைச் செய்கிறான் என்று கேள்விப்படுகிறேனே! இவன் யார்? என்று ஏரோது சொல்லி, அவரைப் பார்க்க விரும்பினான்.

10. அப்போஸ்தலர் திரும்பிவந்து, தாங்கள் செய்த யாவையும் அவருக்கு விவரித்துச் சொன்னார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு, தனித்திருக்கும்படி பெத்சாயிதா என்னும் பட்டணத்தைச் சேர்ந்த வனாந்தரமான ஒரு இடத்துக்குப் போனார்.

11. ஜனங்கள் அதை அறிந்து, அவர் பின்னே போனார்கள், அவர்களை அவர் ஏற்றுக்கொண்டு, தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் குறித்து அவர்களுடனே பேசி, சொஸ்தமடையவேண்டுமென்றிருந்தவர்களைச் சொஸ்தப்படுத்தினார்.

12. சாயங்காலமாகிறபோது, பன்னிருவரும் சேர்ந்துவந்து, அவரை நோக்கி: நாம் இருக்கிற இடம் வனாந்தரமாயிருக்கிறது, சுற்றியிருக்கிற ஊர்களிலும் கிராமங்களிலும் ஜனங்கள் போய்த் தங்கி, போஜனபதார்த்தங்களைச் சம்பாதித்துக்கொள்ளும்படி அவர்களை அனுப்பிவிடவேண்டும் என்றார்கள்.

13. அவர் அவர்களை நோக்கி: நீங்களே அவர்களுக்குப் போஜனங்கொடுங்கள் என்றார். அதற்கு அவர்கள்: எங்களிடத்தில் ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களுமாத்திரமுண்டு, இந்த ஜனங்களெல்லாருக்கும் போஜனங்கொடுக்கவேண்டியதானால், நாங்கள் போய் வாங்கிக்கொண்டுவரவேண்டுமே என்றார்கள்.

14. ஏறக்குறைய ஐயாயிரம் புருஷர் இருந்தார்கள். அவர்களைப் பந்திக்கு ஐம்பது, ஐம்பதுபேராக, உட்காரும்படி சொல்லுங்கள் என்று தம்முடைய சீஷர்களுக்குச் சொன்னார்.

15. அவர்கள் அந்தப்படியே எல்லாரையும் உட்காரும்படி செய்தார்கள்.

16. அப்பொழுது அவர் அந்த ஐந்து அப்பங்களையும் அந்த இரண்டு மீன்களையும் எடுத்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, அவைகளை ஆசீர்வதித்து, பிட்டு ஜனங்கள்முன் வைக்கும்படி சீஷர்களிடத்தில் கொடுத்தார்.

17. எல்லாரும் சாப்பிட்டுத் திருப்தியடைந்தார்கள். மீதியான துணிக்கைகள் பன்னிரண்டு கூடைநிறைய எடுக்கப்பட்டது.

18. பின்பு அவர் தமது சீஷரோடே கூடத் தனித்து ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருக்கையில், அவர்களை நோக்கி: ஜனங்கள் என்னை யார் என்று சொல்லுகிறார்கள் என்று கேட்டார்.

19. அதற்கு அவர்கள்: சிலர் உம்மை யோவான்ஸ்நானன் என்றும், சிலர் எலியா என்றும், வேறு சிலர் பூர்வகாலத்துத் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவர் உயிர்த்தெழுந்தார் என்றும் சொல்லுகிறார்கள் என்றார்கள்.

20. அப்பொழுது அவர்: நீங்கள் என்னை யார் என்று சொல்லுகிறீர்கள் என்று கேட்டார்; பேதுரு பிரதியுத்தரமாக: நீர் தேவனுடைய கிறிஸ்து என்றான்.

21. அப்பொழுது அவர்கள் அதை ஒருவருக்கும் சொல்லாதபடிக்கு உறுதியாய்க் கட்டளையிட்டார்.

22. மேலும் மனுஷகுமாரன் பல பாடுகள்படவும், மூப்பராலும் பிரதான ஆசாரியராலும் வேதபாரகராலும் ஆகாதவனென்று தள்ளப்படவும், கொல்லப்படவும், மூன்றாம்நாளில் உயிர்த்தெழுந்திருக்கவும் வேண்டும் என்று சொன்னார்.

23. பின்பு அவர் எல்லாரையும் நோக்கி: ஒருவன் என் பின்னே வர விரும்பினால், அவன் தன்னைத் தான் வெறுத்து, தன் சிலுவையை அனுதினமும் எடுத்துக்கொண்டு, என்னைப் பின்பற்றக்கடவன்.

24. தன் ஜீவனை இரட்சிக்க விரும்புகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; என்னிமித்தமாகத் தன் ஜீவனை இழந்துபோகிறவன் அதை இரட்சித்துக்கொள்ளுவான்.

25. மனுஷன் உலகமுழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக்கொண்டாலும், தன்னைத் தான் கெடுத்து நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு லாபம் என்ன?

26. என்னைக்குறித்தும் என் வார்த்தைகளைக் குறித்தும் எவன் வெட்கப்படுகிறானோ, அவனைக்குறித்து மனுஷகுமாரன் தம்முடைய மகிமையோடும் பிதாவின் மகிமையோடும் பரிசுத்த தூதர்களின் மகிமையோடும் வரும்போது வெட்கப்படுவார்.

27. இங்கே நிற்கிறவர்களில் சிலர் தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக் காணுமுன், மரணத்தை ருசிபார்ப்பதில்லையென்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

28. இந்த வார்த்தைகளை அவர் சொல்லி ஏறக்குறைய எட்டு நாளானபின்பு, அவர் பேதுருவையும் யோவானையும் யாக்கோபையும் கூட்டிக்கொண்டு, ஜெபம்பண்ணுகிறதற்கு ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார்.

29. அவர் ஜெபம்பண்ணுகையில், அவருடைய முகரூபம் மாறிற்று, அவருடைய வஸ்திரம் வெண்மையாகிப் பிரகாசித்தது.

30. அன்றியும் மோசே எலியா என்னும் இரண்டுபேரும் மகிமையோடே காணப்பட்டு, அவருடனே சம்பாஷணைபண்ணி,

31. அவர் எருசலேமிலே நிறைவேற்றப்போகிற அவருடைய மரணத்தைக்குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

32. பேதுருவும் அவனோடிருந்தவர்களும் நித்திரைமயக்கமாயிருந்தார்கள். ஆகிலும் அவர்கள் விழித்து அவருடைய மகிமையையும் அவரோடே நின்ற அவ்விரண்டு பேரையும் கண்டார்கள்.

33. அவ்விருவரும் அவரை விட்டுப் பிரிந்துபோகையில், பேதுரு இயேசுவை நோக்கி: ஐயரே, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது, உமக்கு ஒரு கூடாரமும், மோசேக்கு ஒரு கூடாரமும், எலியாவுக்கு ஒரு கூடாரமுமாக, மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம் என்று, தான் சொல்லுகிறது இன்னதென்று அறியாமல் சொன்னான்.

34. இப்படி அவன் பேசுகையில், ஒரு மேகம் வந்து அவர்கள்மேல் நிழலிட்டது, அவர்கள் அந்த மேகத்துக்குள் பிரவேசிக்கையில் சீஷர்கள் பயந்தார்கள்.

35. அப்பொழுது: இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவருக்குச் செவிகொடுங்கள் என்று மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தமுண்டாயிற்று.

36. அந்தச் சத்தம் உண்டாகையில் இயேசு ஒருவரே காணப்பட்டார். தாங்கள் கண்டவைகளில் ஒன்றையும் அவர்கள் அந்நாட்களில் ஒருவருக்கும் சொல்லாமல் அடக்கிவைத்திருந்தார்கள்.

37. மறுநாளில் அவர்கள் மலையிலிருந்திறங்கினபோது, திரளான ஜனங்கள் அவருக்கு எதிர்கொண்டுவந்தார்கள்.

38. அவர்களில் ஒருவன் சத்தமிட்டு: போதகரே, என் மகனைக் கடாட்சித்தருள வேண்டுமென்று உம்மை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன், அவன் எனக்கு ஒரே பிள்ளையாயிருக்கிறான்.

39. ஒரு ஆவி அவனைப் பிடிக்கிறது, அப்பொழுது அவன் அலறுகிறான். அது அவனை நுரைதள்ள அலைக்கழித்து அவனைக் கசக்கினபின்பும், அவனை விட்டு நீங்குவது அரிதாயிருக்கிறது.

40. அதைத் துரத்திவிடும்படி உம்முடைய சீஷரை வேண்டிக்கொண்டேன், அவர்களால் கூடாமற்போயிற்று என்றான்.

41. இயேசு பிரதியுத்தரமாக: விசுவாசமில்லாத மாறுபாடான சந்ததியே, எதுவரைக்கும் நான் உங்களோடிருந்து, உங்களிடத்தில் பொறுமையாயிருப்பேன்? உன் மகனை இங்கே கொண்டுவா என்றார்.

42. அவன் சமீபித்துவருகையில், பிசாசு அவனைக் கீழே தள்ளி, அலைக்கழித்தது. இயேசு அந்த அசுத்த ஆவியை அதட்டி, இளைஞனைக் குணமாக்கி, அவன் தகப்பனிடத்தில் அவனை ஒப்புக்கொடுத்தார்.

43. அப்பொழுது எல்லாரும் தேவனுடைய மகத்துவத்தைக் குறித்துப் பிரமித்தார்கள். இயேசு செய்த யாவையுங்குறித்து அனைவரும் ஆச்சரியப்படுகையில் அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி:

44. நீங்கள் இந்த வார்த்தைகளைக் கவனமாய்க் கேளுங்கள்; மனுஷகுமாரன் மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படப்போகிறார் என்றார்.

45. அவர்கள் அந்த வார்த்தையின் கருத்தை அறிந்துகொள்ளவில்லை; அது அவர்களுக்குத் தோன்றாமல் மறைபொருளாயிருந்தது, அந்த வார்த்தையைக்குறித்து அவரிடத்தில் விசாரிக்கவும் பயந்தார்கள்,

46. பின்பு தங்களில் எவன் பெரியவனாயிருப்பானென்கிற வாக்குவாதம் அவர்களுக்குள் உண்டாயிற்று.

47. இயேசு அவர்கள் இருதயத்தின் யோசனையை அறிந்து, ஒரு சிறுபிள்ளையை எடுத்து, அதைத் தமதருகே நிறுத்தி,

48. அவர்களை நோக்கி: இந்தச் சிறுபிள்ளையை என் நாமத்தினிமித்தம் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவன் என்னை அனுப்பினவரை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறான்; உங்களெல்லாருக்குள்ளும் எவன் சிறியவனாயிருக்கிறானோ அவனே பெரியவனாயிருப்பான் என்றார்.

49. அப்பொழுது யோவான் அவரை நோக்கி: ஐயரே, ஒருவன் உம்முடைய நாமத்தினாலே பிசாசுகளைத் துரத்துகிறதை நாங்கள் கண்டு, அவன் எங்களுடனேகூட உம்மைப் பின்பற்றாதவனானபடியால், அவனைத் தடுத்தோம் என்றான்.

50. அதற்கு இயேசு: தடுக்கவேண்டாம்; நமக்கு விரோதியாயிராதவன் நமது பட்சத்திலிருக்கிறான் என்றார்.

51. பின்பு, அவர் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நாட்கள் சமீபித்தபோது, அவர் எருசலேமுக்குப் போகத் தமது முகத்தைத்திருப்பி,

52. தமக்கு முன்னாகத் தூதர்களை அனுப்பினார். அவர்கள் போய், அவருக்கு இடத்தை ஆயத்தம்பண்ணும்படி சமாரியருடைய ஒரு கிராமத்திலே பிரவேசித்தார்கள்.

53. அவர் எருசலேமுக்குப் போக நோக்கமாயிருந்தபடியினால் அவ்வூரார் அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை.

54. அவருடைய சீஷராகிய யாக்கோபும் யோவானும் அதைக் கண்டபோது: ஆண்டவரே, எலியா செய்ததுபோல, வானத்திலிருந்து அக்கினி இறங்கி இவர்களை அழிக்கும்படி நாங்கள் கட்டளையிட உமக்குச் சித்தமா என்று கேட்டார்கள்.

55. அவர் திரும்பிப்பார்த்து: நீங்கள் இன்ன ஆவியுள்ளவர்களென்பதை அறியீர்கள் என்று அதட்டி,

56. மனுஷகுமாரன் மனுஷருடைய ஜீவனை அழிக்கிறதற்கு அல்ல, இரட்சிக்கிறதற்கே வந்தார் என்றார். அதன்பின்பு அவர்கள் வேறொரு கிராமத்துக்குப் போனார்கள்.

57. அவர்கள் வழியிலே போகையில் ஒருவன் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போனாலும் உம்மைப் பின்பற்றிவருவேன் என்றான்.

58. அதற்கு இயேசு: நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு, மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை என்றார்.

59. வேறொருவனை அவர் நோக்கி: என்னைப் பின்பற்றிவா என்றார். அதற்கு அவன்: ஆண்டவரே, முன்பு நான் போய் என் தகப்பனை அடக்கம்பண்ண எனக்கு உத்தரவு கொடுக்கவேண்டும் என்றான்.

60. அதற்கு இயேசு: மரித்தோர் தங்கள் மரித்தோரை அடக்கம்பண்ணட்டும்; நீ போய், தேவனுடைய ராஜ்யத்தைக்குறித்துப் பிரசங்கி என்றார்.

61. பின்பு வேறொருவன் அவரை நோக்கி: ஆண்டவரே, உம்மைப் பின்பற்றுவேன், ஆனாலும் முன்பு நான் போய் வீட்டிலிருக்கிறவர்களிடத்தில் அனுப்புவித்துக்கொண்டுவரும்படி எனக்கு உத்தரவு கொடுக்கவேண்டும் என்றான்.

62. அதற்கு இயேசு: கலப்பையின்மேல் தன் கையை வைத்துப் பின்னிட்டுப்பார்க்கிற எவனும் தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்குத் தகுதியுள்ளவன் அல்ல என்றார்.

Luke-9 – lookka-9

1. avar thammutaiya pannirantu seesharaiyum varavazhaiththu, sakala pisasukalaiyum thuraththavum, viyathiyullavarkalaik kunamakkavum avarkalukku vallamaiyum athikaramum kotuththu,

2. thevanutaiya rajyaththaikkuriththup pirasangkikkavum, piniyalikalais sosthamakkavum avarkalai anuppinar.

3. appozhuthu avar avarkalai nookki: vazhikkuth thatiyaiyavathu paiyaiyavathu appaththaiyavathu kasaiyavathu etuththukkontu pookaventam; irantu angkikalaik kontupookavum ventam.

4. entha veettile piravesikkireerkaloo, angke thangki, angkirunthu purappatungkal.

5. ungkalai errukkollathavarkal evarkaloo avarkalutaiya ooraivittu neengkal purappatumpoothu, avarkalukkus satsiyaka ungkal kalkalil patintha thoosiyai utharippootungkal enrar.

6. avarkal purappattuppooy, kiramangkalthoorum thirinthu, engkum suviseshaththaip pirasangkiththu, piniyalikalaik kunamakkinarkal.

7. appozhuthu karpangku thesathipathiyakiya eroothu avaral seyyappatta yavaiyum kelvippattathumanri; silar yoovan mariththoorilirunthu ezhunthan enrum,

8. silar eliya thoonrinan enrum, veru silar poorvakalaththuth theerkkatharisikalil oruvan uyirththezhunthan enrum sollikkontapatiyal, kalakkamatainthu:

9. yoovanai nan sirassethampanninen, ivan ippatippattavaikalais seykiran enru kelvippatukirene! ivan yar? enru eroothu solli, avaraip parkka virumpinan.

10. appoosthalar thirumpivanthu, thangkal seytha yavaiyum avarukku vivariththus sonnarkal. appozhuthu avar avarkalaik koottikkontu, thaniththirukkumpati pethsayitha ennum pattanaththais serntha vanantharamana oru itaththukkup poonar.

11. janangkal athai arinthu, avar pinne poonarkal, avarkalai avar errukkontu, thevanutaiya rajyaththaik kuriththu avarkalutane pesi, sosthamataiyaventumenrirunthavarkalais sosthappatuththinar.

12. sayangkalamakirapoothu, panniruvarum sernthuvanthu, avarai nookki: nam irukkira itam vanantharamayirukkirathu, surriyirukkira oorkalilum kiramangkalilum janangkal pooyth thangki, poojanapatharththangkalais sampathiththukkollumpati avarkalai anuppivitaventum enrarkal.

13. avar avarkalai nookki: neengkale avarkalukkup poojanangkotungkal enrar. atharku avarkal: engkalitaththil ainthu appangkalum irantu meenkalumaththiramuntu, intha janangkalellarukkum poojanangkotukkaventiyathanal, nangkal pooy vangkikkontuvaraventume enrarkal.

14. erakkuraiya aiyayiram purushar iruntharkal. avarkalaip panthikku aimpathu, aimpathuperaka, utkarumpati sollungkal enru thammutaiya seesharkalukkus sonnar.

15. avarkal anthappatiye ellaraiyum utkarumpati seytharkal.

16. appozhuthu avar antha ainthu appangkalaiyum antha irantu meenkalaiyum etuththu, vanaththai annanthu parththu, avaikalai aaseervathiththu, pittu janangkalmun vaikkumpati seesharkalitaththil kotuththar.

17. ellarum sappittuth thirupthiyataintharkal. meethiyana thunikkaikal pannirantu kootainiraiya etukkappattathu.

18. pinpu avar thamathu seesharoote kootath thaniththu jepampannikkontirukkaiyil, avarkalai nookki: janangkal ennai yar enru sollukirarkal enru kettar.

19. atharku avarkal: silar ummai yoovansnanan enrum, silar eliya enrum, veru silar poorvakalaththuth theerkkatharisikalil oruvar uyirththezhunthar enrum sollukirarkal enrarkal.

20. appozhuthu avar: neengkal ennai yar enru sollukireerkal enru kettar; pethuru pirathiyuththaramaka: neer thevanutaiya kiristhu enran.

21. appozhuthu avarkal athai oruvarukkum sollathapatikku uruthiyayk kattalaiyittar.

22. melum manushakumaran pala patukalpatavum, moopparalum pirathana aasariyaralum vethaparakaralum aakathavanenru thallappatavum, kollappatavum, moonramnalil uyirththezhunthirukkavum ventum enru sonnar.

23. pinpu avar ellaraiyum nookki: oruvan en pinne vara virumpinal, avan thannaith than veruththu, than siluvaiyai anuthinamum etuththukkontu, ennaip pinparrakkatavan.

24. than jeevanai iratsikka virumpukiravan athai izhanthupoovan; ennimiththamakath than jeevanai izhanthupookiravan athai iratsiththukkolluvan.

25. manushan ulakamuzhuvathaiyum aathayappatuththikkontalum, thannaith than ketuththu nashtappatuththinal avanukku lapam enna?

26. ennaikkuriththum en varththaikalaik kuriththum evan vetkappatukiranoo, avanaikkuriththu manushakumaran thammutaiya makimaiyootum pithavin makimaiyootum parisuththa thootharkalin makimaiyootum varumpoothu vetkappatuvar.

27. ingke nirkiravarkalil silar thevanutaiya rajyaththaik kanumun, maranaththai rusiparppathillaiyenru meyyakave ungkalukkus sollukiren enrar.

28. intha varththaikalai avar solli erakkuraiya ettu nalanapinpu, avar pethuruvaiyum yoovanaiyum yakkoopaiyum koottikkontu, jepampannukiratharku oru malaiyinmel erinar.

29. avar jepampannukaiyil, avarutaiya mukaroopam marirru, avarutaiya vasthiram venmaiyakip pirakasiththathu.

30. anriyum moose eliya ennum irantuperum makimaiyoote kanappattu, avarutane sampashanaipanni,

31. avar erusalemile niraiverrappookira avarutaiya maranaththaikkuriththup pesikkontiruntharkal.

32. pethuruvum avanootirunthavarkalum niththiraimayakkamayiruntharkal. aakilum avarkal vizhiththu avarutaiya makimaiyaiyum avaroote ninra avvirantu peraiyum kantarkal.

33. avviruvarum avarai vittup pirinthupookaiyil, pethuru iyesuvai nookki: aiyare, nam ingke irukkirathu nallathu, umakku oru kootaramum, moosekku oru kootaramum, eliyavukku oru kootaramumaka, moonru kootarangkalaip pootuvoom enru, than sollukirathu innathenru ariyamal sonnan.

34. ippati avan pesukaiyil, oru mekam vanthu avarkalmel nizhalittathu, avarkal antha mekaththukkul piravesikkaiyil seesharkal payantharkal.

35. appozhuthu: ivar ennutaiya nesakumaran, ivarukkus sevikotungkal enru mekaththilirunthu oru saththamuntayirru.

36. anthas saththam untakaiyil iyesu oruvare kanappattar. thangkal kantavaikalil onraiyum avarkal annatkalil oruvarukkum sollamal atakkivaiththiruntharkal.

37. marunalil avarkal malaiyilirunthirangkinapoothu, thiralana janangkal avarukku ethirkontuvantharkal.

38. avarkalil oruvan saththamittu: poothakare, en makanaik katatsiththarula ventumenru ummai ventikkollukiren, avan enakku ore pillaiyayirukkiran.

39. oru aavi avanaip pitikkirathu, appozhuthu avan alarukiran. athu avanai nuraithalla alaikkazhiththu avanaik kasakkinapinpum, avanai vittu neengkuvathu arithayirukkirathu.

40. athaith thuraththivitumpati ummutaiya seesharai ventikkonten, avarkalal kootamarpooyirru enran.

41. iyesu pirathiyuththaramaka: visuvasamillatha marupatana santhathiye, ethuvaraikkum nan ungkalootirunthu, ungkalitaththil porumaiyayiruppen? un makanai ingke kontuva enrar.

42. avan sameepiththuvarukaiyil, pisasu avanaik keezhe thalli, alaikkazhiththathu. iyesu antha asuththa aaviyai athatti, ilainyanaik kunamakki, avan thakappanitaththil avanai oppukkotuththar.

43. appozhuthu ellarum thevanutaiya makaththuvaththaik kuriththup piramiththarkal. iyesu seytha yavaiyungkuriththu anaivarum aassariyappatukaiyil avar thammutaiya seesharkalai nookki:

44. neengkal intha varththaikalaik kavanamayk kelungkal; manushakumaran manushar kaikalil oppukkotukkappatappookirar enrar.

45. avarkal antha varththaiyin karuththai arinthukollavillai; athu avarkalukkuth thoonramal maraiporulayirunthathu, antha varththaiyaikkuriththu avaritaththil visarikkavum payantharkal,

46. pinpu thangkalil evan periyavanayiruppanenkira vakkuvatham avarkalukkul untayirru.

47. iyesu avarkal iruthayaththin yoosanaiyai arinthu, oru sirupillaiyai etuththu, athaith thamatharuke niruththi,

48. avarkalai nookki: inthas sirupillaiyai en namaththinimiththam errukkollukiravan ennai errukkollukiran; ennai errukkollukiravan ennai anuppinavarai errukkollukiran; ungkalellarukkullum evan siriyavanayirukkiranoo avane periyavanayiruppan enrar.

49. appozhuthu yoovan avarai nookki: aiyare, oruvan ummutaiya namaththinale pisasukalaith thuraththukirathai nangkal kantu, avan engkalutanekoota ummaip pinparrathavananapatiyal, avanaith thatuththoom enran.

50. atharku iyesu: thatukkaventam; namakku viroothiyayirathavan namathu patsaththilirukkiran enrar.

51. pinpu, avar etuththukkollappatum natkal sameepiththapoothu, avar erusalemukkup pookath thamathu mukaththaiththiruppi,

52. thamakku munnakath thootharkalai anuppinar. avarkal pooy, avarukku itaththai aayaththampannumpati samariyarutaiya oru kiramaththile piravesiththarkal.

53. avar erusalemukkup pooka nookkamayirunthapatiyinal avvoorar avarai errukkollavillai.

54. avarutaiya seesharakiya yakkoopum yoovanum athaik kantapoothu: aantavare, eliya seythathupoola, vanaththilirunthu akkini irangki ivarkalai azhikkumpati nangkal kattalaiyita umakkus siththama enru kettarkal.

55. avar thirumpipparththu: neengkal inna aaviyullavarkalenpathai ariyeerkal enru athatti,

56. manushakumaran manusharutaiya jeevanai azhikkiratharku alla, iratsikkiratharke vanthar enrar. athanpinpu avarkal veroru kiramaththukkup poonarkal.

57. avarkal vazhiyile pookaiyil oruvan avarai nookki: aantavare, neer engke poonalum ummaip pinparrivaruven enran.

58. atharku iyesu: narikalukkuk kuzhikalum aakayaththup paravaikalukkuk kootukalum untu, manushakumaranukkoo thalaisaykka itamillai enrar.

59. veroruvanai avar nookki: ennaip pinparriva enrar. atharku avan: aantavare, munpu nan pooy en thakappanai atakkampanna enakku uththaravu kotukkaventum enran.

60. atharku iyesu: mariththoor thangkal mariththoorai atakkampannattum; nee pooy, thevanutaiya rajyaththaikkuriththup pirasangki enrar.

61. pinpu veroruvan avarai nookki: aantavare, ummaip pinparruven, aanalum munpu nan pooy veettilirukkiravarkalitaththil anuppuviththukkontuvarumpati enakku uththaravu kotukkaventum enran.

62. atharku iyesu: kalappaiyinmel than kaiyai vaiththup pinnittupparkkira evanum thevanutaiya rajyaththukkuth thakuthiyullavan alla enrar.