Micah-7
மீகா-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
Micah-7 – மீகா-7
1. ஐயோ! உஷ்ணகாலத்துக் கனிகளைச் சேர்த்து, திராட்சப்பழங்களை அறுத்தபின்பு வருகிறவனைப்போல் இருக்கிறேன்; புசிக்கிறதற்கு ஒரு திராட்சக்குலையும் என் ஆத்துமா இச்சித்த முதல் அறுப்பின் கனியும் இல்லை.
2. தேசத்தில் பக்தியுள்ளவன் அற்றுப்போனான்; மனுஷரில் செம்மையானவன் இல்லை; அவர்களெல்லாரும் இரத்தஞ்சிந்தப் பதிவிருக்கிறார்கள்; அவனவன் தன்தன் சகோதரனை வலையிலே பிடிக்க வேட்டையாடுகிறான்.
3. பொல்லாப்புச் செய்ய அவர்கள் இரண்டு கைகளும் நன்றாய்க் கூடும்; அதிபதி கொடு என்கிறான்; நியாயாதிபதி கைக்கூலி கேட்கிறான்; பெரியவன் தன் துராசையைத் தெரிவிக்கிறான்; இவ்விதமாய்ப் புரட்டுகிறார்கள்.
4. அவர்களில் நல்லவன் முட்செடிக்கொத்தவன், செம்மையானவன் நெரிஞ்சிலைப்பார்க்கிலும் கடுங்கூர்மையானவன்; உன் காவற்காரர் அறிவித்த உன் தண்டனையின் நாள் வருகிறது; இப்பொழுதே அவர்களுக்குக் கலக்கம் உண்டு.
5. சிநேகிதனை விசுவாசிக்கவேண்டாம், வழிகாட்டியை நம்பவேண்டாம்; உன் மடியிலே படுத்துக்கொள்ளுகிறவளுக்கு முன்பாக உன் வாயைத் திறவாமல் எச்சரிக்கையாயிரு.
6. மகன் தகப்பனைக் கனவீனப்படுத்துகிறான்; மகள் தன் தாய்க்கு விரோதமாகவும், மருமகள் தன் மாமிக்கு விரோதமாகவும் எழும்புகிறார்கள்; மனுஷனுடைய சத்துருக்கள் அவன் வீட்டார்தானே.
7. நானோவென்றால் கர்த்தரை நோக்கிக்கொண்டு, என் இரட்சிப்பின் தேவனுக்குக் காத்திருப்பேன்; என் தேவன் என்னைக் கேட்டருளுவார்.
8. என் சத்துருவே, எனக்கு விரோதமாய்ச் சந்தோஷப்படாதே; நான் விழுந்தாலும் எழுந்திருப்பேன்; நான் இருளிலே உட்கார்ந்தால், கர்த்தர் எனக்கு வெளிச்சமாயிருப்பார்.
9. நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தேன்; அவர் எனக்காக வழக்காடி என் நியாயத்தை விசாரிக்குமட்டும் அவருடைய கோபத்தைச் சுமப்பேன்; அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே கொண்டுவருவார், அவருடைய நீதியைப் பார்ப்பேன்.
10. உன் தேவனாகிய கர்த்தர் எங்கே என்று என்னோடே சொல்லுகிற என் சத்துருவானவள் அதைப் பார்க்கும்போது வெட்கம் அவளை மூடும்; என் கண்கள் அவளைக் காணும்; இனி வீதிகளின் சேற்றைப்போல மிதிக்கப்படுவாள்.
11. உன் மதில்களை எடுப்பிக்கும் நாள் வருகிறது; அந்நாளிலே பிரமாணம் வெகுதூரம் பரவிப்போம்.
12. அந்நாளிலே அசீரியாமுதல் எகிப்தின் பட்டணங்கள் வரைக்கும், எகிப்துமுதல் நதிவரைக்கும், ஒரு சமுத்திரமுதல் மறு சமுத்திரம்வரைக்கும், ஒரு பர்வதமுதல் மறு பர்வதம்வரைக்குமுள்ள ஜனங்கள் உன்னிடத்திற்கு வருவார்கள்.
13. ஆனாலும் தன் குடிகளினிமித்தமும் அவர்கள் கிரியைகளுடைய பலன்களினிமித்தமும் தேசம் பாழாயிருக்கும்.
14. கர்மேலின் நடுவிலே தனித்து வனவாசமாயிருக்கிற உமது சுதந்தரமான மந்தையாகிய உம்முடைய ஜனத்தை உமது கோலினால் மேய்த்தருளும்; பூர்வநாட்களில் மேய்ந்ததுபோலவே அவர்கள் பாசானிலும் கீலேயாத்திலும் மேய்வார்களாக.
15. நீ எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்பட்டநாளில் நடந்ததுபோலவே உன்னை அதிசயங்களைக் காணப்பண்ணுவேன்.
16. புறஜாதிகள் கண்டு தங்களுடைய எல்லாப் பராக்கிரமத்தையுங்குறித்து வெட்கப்படுவார்கள்; கையை வாயின்மேல் வைத்துக்கொள்வார்கள்; அவர்கள் காதுகள் செவிடாய்ப் போகும்.
17. பாம்பைப்போல மண்ணை நக்குவார்கள்; பூமியின் ஊர்வனவற்றைப்போலத் தங்கள் மறைவிடங்களிலிருந்து நடுநடுங்கிப் புறப்படுவார்கள்; நமது தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திற்குத் திகிலோடே சேர்ந்து, உனக்குப் பயப்படுவார்கள்.
18. தமது சுதந்தரத்தில் மீதியானவர்களுடைய அக்கிரமத்தைப் பொறுத்து, மீறுதலை மன்னிக்கிற தேவரீருக்கு ஒப்பான தேவன் யார்? அவர் கிருபைசெய்ய விரும்புகிறபடியால் அவர் என்றென்றைக்கும் கோபம் வையார்.
19. அவர் திரும்ப நம்மேல் இரங்குவார்; நம்முடைய அக்கிரமங்களை அடக்கி, நம்முடைய பாவங்களையெல்லாம் சமுத்திரத்தின் ஆழங்களில் போட்டுவிடுவார்.
20. தேவரீர் பூர்வநாட்கள்முதல் எங்கள் பிதாக்களுக்கு ஆணையிட்ட சத்தியத்தை யாக்கோபுக்கும், கிருபையை ஆபிரகாமுக்கும் கட்டளையிடுவீராக.
Micah-7 – meeka-7
1. aiyoo! ushnakalaththuk kanikalais serththu, thiratsappazhangkalai aruththapinpu varukiravanaippool irukkiren; pusikkiratharku oru thiratsakkulaiyum en aaththuma issiththa muthal aruppin kaniyum illai.
2. thesaththil pakthiyullavan arruppoonan; manusharil semmaiyanavan illai; avarkalellarum iraththanysinthap pathivirukkirarkal; avanavan thanthan sakootharanai valaiyile pitikka vettaiyatukiran.
3. pollappus seyya avarkal irantu kaikalum nanrayk kootum; athipathi kotu enkiran; niyayathipathi kaikkooli ketkiran; periyavan than thurasaiyaith therivikkiran; ivvithamayp purattukirarkal.
4. avarkalil nallavan mutsetikkoththavan, semmaiyanavan nerinysilaipparkkilum katungkoormaiyanavan; un kavarkarar ariviththa un thantanaiyin nal varukirathu; ippozhuthe avarkalukkuk kalakkam untu.
5. sinekithanai visuvasikkaventam, vazhikattiyai nampaventam; un matiyile patuththukkollukiravalukku munpaka un vayaith thiravamal essarikkaiyayiru.
6. makan thakappanaik kanaveenappatuththukiran; makal than thaykku viroothamakavum, marumakal than mamikku viroothamakavum ezhumpukirarkal; manushanutaiya saththurukkal avan veettarthane.
7. nanoovenral karththarai nookkikkontu, en iratsippin thevanukkuk kaththiruppen; en thevan ennaik kettaruluvar.
8. en saththuruve, enakku viroothamays santhooshappatathe; nan vizhunthalum ezhunthiruppen; nan irulile utkarnthal, karththar enakku velissamayiruppar.
9. nan karththarukku viroothamakap pavanyseythen; avar enakkaka vazhakkati en niyayaththai visarikkumattum avarutaiya koopaththais sumappen; avar ennai velissaththile kontuvaruvar, avarutaiya neethiyaip parppen.
10. un thevanakiya karththar engke enru ennoote sollukira en saththuruvanaval athaip parkkumpoothu vetkam avalai mootum; en kankal avalaik kanum; ini veethikalin serraippoola mithikkappatuval.
11. un mathilkalai etuppikkum nal varukirathu; annalile piramanam vekuthooram paravippoom.
12. annalile aseeriyamuthal ekipthin pattanangkal varaikkum, ekipthumuthal nathivaraikkum, oru samuththiramuthal maru samuththiramvaraikkum, oru parvathamuthal maru parvathamvaraikkumulla janangkal unnitaththirku varuvarkal.
13. aanalum than kutikalinimiththamum avarkal kiriyaikalutaiya palankalinimiththamum thesam pazhayirukkum.
14. karmelin natuvile thaniththu vanavasamayirukkira umathu suthantharamana manthaiyakiya ummutaiya janaththai umathu koolinal meyththarulum; poorvanatkalil meynthathupoolave avarkal pasanilum keeleyaththilum meyvarkalaka.
15. nee ekipthu thesaththilirunthu purappattanalil natanthathupoolave unnai athisayangkalaik kanappannuven.
16. purajathikal kantu thangkalutaiya ellap parakkiramaththaiyungkuriththu vetkappatuvarkal; kaiyai vayinmel vaiththukkolvarkal; avarkal kathukal sevitayp pookum.
17. pampaippoola mannai nakkuvarkal; poomiyin oorvanavarraippoolath thangkal maraivitangkalilirunthu natunatungkip purappatuvarkal; namathu thevanakiya karththaritaththirkuth thikiloote sernthu, unakkup payappatuvarkal.
18. thamathu suthantharaththil meethiyanavarkalutaiya akkiramaththaip poruththu, meeruthalai mannikkira thevareerukku oppana thevan yar? avar kirupaiseyya virumpukirapatiyal avar enrenraikkum koopam vaiyar.
19. avar thirumpa nammel irangkuvar; nammutaiya akkiramangkalai atakki, nammutaiya pavangkalaiyellam samuththiraththin aazhangkalil poottuvituvar.
20. thevareer poorvanatkalmuthal engkal pithakkalukku aanaiyitta saththiyaththai yakkoopukkum, kirupaiyai aapirakamukkum kattalaiyituveeraka.
Micah-7 – மீகா-7
Micah-7 – meeka-7
1. ஐயோ! உஷ்ணகாலத்துக் கனிகளைச் சேர்த்து, திராட்சப்பழங்களை அறுத்தபின்பு வருகிறவனைப்போல் இருக்கிறேன்; புசிக்கிறதற்கு ஒரு திராட்சக்குலையும் என் ஆத்துமா இச்சித்த முதல் அறுப்பின் கனியும் இல்லை.
1. aiyoo! ushnakalaththuk kanikalais serththu, thiratsappazhangkalai aruththapinpu varukiravanaippool irukkiren; pusikkiratharku oru thiratsakkulaiyum en aaththuma issiththa muthal aruppin kaniyum illai.
2. தேசத்தில் பக்தியுள்ளவன் அற்றுப்போனான்; மனுஷரில் செம்மையானவன் இல்லை; அவர்களெல்லாரும் இரத்தஞ்சிந்தப் பதிவிருக்கிறார்கள்; அவனவன் தன்தன் சகோதரனை வலையிலே பிடிக்க வேட்டையாடுகிறான்.
2. thesaththil pakthiyullavan arruppoonan; manusharil semmaiyanavan illai; avarkalellarum iraththanysinthap pathivirukkirarkal; avanavan thanthan sakootharanai valaiyile pitikka vettaiyatukiran.
3. பொல்லாப்புச் செய்ய அவர்கள் இரண்டு கைகளும் நன்றாய்க் கூடும்; அதிபதி கொடு என்கிறான்; நியாயாதிபதி கைக்கூலி கேட்கிறான்; பெரியவன் தன் துராசையைத் தெரிவிக்கிறான்; இவ்விதமாய்ப் புரட்டுகிறார்கள்.
3. pollappus seyya avarkal irantu kaikalum nanrayk kootum; athipathi kotu enkiran; niyayathipathi kaikkooli ketkiran; periyavan than thurasaiyaith therivikkiran; ivvithamayp purattukirarkal.
4. அவர்களில் நல்லவன் முட்செடிக்கொத்தவன், செம்மையானவன் நெரிஞ்சிலைப்பார்க்கிலும் கடுங்கூர்மையானவன்; உன் காவற்காரர் அறிவித்த உன் தண்டனையின் நாள் வருகிறது; இப்பொழுதே அவர்களுக்குக் கலக்கம் உண்டு.
4. avarkalil nallavan mutsetikkoththavan, semmaiyanavan nerinysilaipparkkilum katungkoormaiyanavan; un kavarkarar ariviththa un thantanaiyin nal varukirathu; ippozhuthe avarkalukkuk kalakkam untu.
5. சிநேகிதனை விசுவாசிக்கவேண்டாம், வழிகாட்டியை நம்பவேண்டாம்; உன் மடியிலே படுத்துக்கொள்ளுகிறவளுக்கு முன்பாக உன் வாயைத் திறவாமல் எச்சரிக்கையாயிரு.
5. sinekithanai visuvasikkaventam, vazhikattiyai nampaventam; un matiyile patuththukkollukiravalukku munpaka un vayaith thiravamal essarikkaiyayiru.
6. மகன் தகப்பனைக் கனவீனப்படுத்துகிறான்; மகள் தன் தாய்க்கு விரோதமாகவும், மருமகள் தன் மாமிக்கு விரோதமாகவும் எழும்புகிறார்கள்; மனுஷனுடைய சத்துருக்கள் அவன் வீட்டார்தானே.
6. makan thakappanaik kanaveenappatuththukiran; makal than thaykku viroothamakavum, marumakal than mamikku viroothamakavum ezhumpukirarkal; manushanutaiya saththurukkal avan veettarthane.
7. நானோவென்றால் கர்த்தரை நோக்கிக்கொண்டு, என் இரட்சிப்பின் தேவனுக்குக் காத்திருப்பேன்; என் தேவன் என்னைக் கேட்டருளுவார்.
7. nanoovenral karththarai nookkikkontu, en iratsippin thevanukkuk kaththiruppen; en thevan ennaik kettaruluvar.
8. என் சத்துருவே, எனக்கு விரோதமாய்ச் சந்தோஷப்படாதே; நான் விழுந்தாலும் எழுந்திருப்பேன்; நான் இருளிலே உட்கார்ந்தால், கர்த்தர் எனக்கு வெளிச்சமாயிருப்பார்.
8. en saththuruve, enakku viroothamays santhooshappatathe; nan vizhunthalum ezhunthiruppen; nan irulile utkarnthal, karththar enakku velissamayiruppar.
9. நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தேன்; அவர் எனக்காக வழக்காடி என் நியாயத்தை விசாரிக்குமட்டும் அவருடைய கோபத்தைச் சுமப்பேன்; அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே கொண்டுவருவார், அவருடைய நீதியைப் பார்ப்பேன்.
9. nan karththarukku viroothamakap pavanyseythen; avar enakkaka vazhakkati en niyayaththai visarikkumattum avarutaiya koopaththais sumappen; avar ennai velissaththile kontuvaruvar, avarutaiya neethiyaip parppen.
10. உன் தேவனாகிய கர்த்தர் எங்கே என்று என்னோடே சொல்லுகிற என் சத்துருவானவள் அதைப் பார்க்கும்போது வெட்கம் அவளை மூடும்; என் கண்கள் அவளைக் காணும்; இனி வீதிகளின் சேற்றைப்போல மிதிக்கப்படுவாள்.
10. un thevanakiya karththar engke enru ennoote sollukira en saththuruvanaval athaip parkkumpoothu vetkam avalai mootum; en kankal avalaik kanum; ini veethikalin serraippoola mithikkappatuval.
11. உன் மதில்களை எடுப்பிக்கும் நாள் வருகிறது; அந்நாளிலே பிரமாணம் வெகுதூரம் பரவிப்போம்.
11. un mathilkalai etuppikkum nal varukirathu; annalile piramanam vekuthooram paravippoom.
12. அந்நாளிலே அசீரியாமுதல் எகிப்தின் பட்டணங்கள் வரைக்கும், எகிப்துமுதல் நதிவரைக்கும், ஒரு சமுத்திரமுதல் மறு சமுத்திரம்வரைக்கும், ஒரு பர்வதமுதல் மறு பர்வதம்வரைக்குமுள்ள ஜனங்கள் உன்னிடத்திற்கு வருவார்கள்.
12. annalile aseeriyamuthal ekipthin pattanangkal varaikkum, ekipthumuthal nathivaraikkum, oru samuththiramuthal maru samuththiramvaraikkum, oru parvathamuthal maru parvathamvaraikkumulla janangkal unnitaththirku varuvarkal.
13. ஆனாலும் தன் குடிகளினிமித்தமும் அவர்கள் கிரியைகளுடைய பலன்களினிமித்தமும் தேசம் பாழாயிருக்கும்.
13. aanalum than kutikalinimiththamum avarkal kiriyaikalutaiya palankalinimiththamum thesam pazhayirukkum.
14. கர்மேலின் நடுவிலே தனித்து வனவாசமாயிருக்கிற உமது சுதந்தரமான மந்தையாகிய உம்முடைய ஜனத்தை உமது கோலினால் மேய்த்தருளும்; பூர்வநாட்களில் மேய்ந்ததுபோலவே அவர்கள் பாசானிலும் கீலேயாத்திலும் மேய்வார்களாக.
14. karmelin natuvile thaniththu vanavasamayirukkira umathu suthantharamana manthaiyakiya ummutaiya janaththai umathu koolinal meyththarulum; poorvanatkalil meynthathupoolave avarkal pasanilum keeleyaththilum meyvarkalaka.
15. நீ எகிப்து தேசத்திலிருந்து புறப்பட்டநாளில் நடந்ததுபோலவே உன்னை அதிசயங்களைக் காணப்பண்ணுவேன்.
15. nee ekipthu thesaththilirunthu purappattanalil natanthathupoolave unnai athisayangkalaik kanappannuven.
16. புறஜாதிகள் கண்டு தங்களுடைய எல்லாப் பராக்கிரமத்தையுங்குறித்து வெட்கப்படுவார்கள்; கையை வாயின்மேல் வைத்துக்கொள்வார்கள்; அவர்கள் காதுகள் செவிடாய்ப் போகும்.
16. purajathikal kantu thangkalutaiya ellap parakkiramaththaiyungkuriththu vetkappatuvarkal; kaiyai vayinmel vaiththukkolvarkal; avarkal kathukal sevitayp pookum.
17. பாம்பைப்போல மண்ணை நக்குவார்கள்; பூமியின் ஊர்வனவற்றைப்போலத் தங்கள் மறைவிடங்களிலிருந்து நடுநடுங்கிப் புறப்படுவார்கள்; நமது தேவனாகிய கர்த்தரிடத்திற்குத் திகிலோடே சேர்ந்து, உனக்குப் பயப்படுவார்கள்.
17. pampaippoola mannai nakkuvarkal; poomiyin oorvanavarraippoolath thangkal maraivitangkalilirunthu natunatungkip purappatuvarkal; namathu thevanakiya karththaritaththirkuth thikiloote sernthu, unakkup payappatuvarkal.
18. தமது சுதந்தரத்தில் மீதியானவர்களுடைய அக்கிரமத்தைப் பொறுத்து, மீறுதலை மன்னிக்கிற தேவரீருக்கு ஒப்பான தேவன் யார்? அவர் கிருபைசெய்ய விரும்புகிறபடியால் அவர் என்றென்றைக்கும் கோபம் வையார்.
18. thamathu suthantharaththil meethiyanavarkalutaiya akkiramaththaip poruththu, meeruthalai mannikkira thevareerukku oppana thevan yar? avar kirupaiseyya virumpukirapatiyal avar enrenraikkum koopam vaiyar.
19. அவர் திரும்ப நம்மேல் இரங்குவார்; நம்முடைய அக்கிரமங்களை அடக்கி, நம்முடைய பாவங்களையெல்லாம் சமுத்திரத்தின் ஆழங்களில் போட்டுவிடுவார்.
19. avar thirumpa nammel irangkuvar; nammutaiya akkiramangkalai atakki, nammutaiya pavangkalaiyellam samuththiraththin aazhangkalil poottuvituvar.
20. தேவரீர் பூர்வநாட்கள்முதல் எங்கள் பிதாக்களுக்கு ஆணையிட்ட சத்தியத்தை யாக்கோபுக்கும், கிருபையை ஆபிரகாமுக்கும் கட்டளையிடுவீராக.
20. thevareer poorvanatkalmuthal engkal pithakkalukku aanaiyitta saththiyaththai yakkoopukkum, kirupaiyai aapirakamukkum kattalaiyituveeraka.