yoopu-1 – Job-1
யோபு-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
யோபு-1 – Job-1
1. ஊத்ஸ் தேசத்திலே யோபு என்னும்பேர்கொண்ட ஒரு மனுஷன் இருந்தான்; அந்த மனுஷன் உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்துபொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாயிருந்தான்.
2. அவனுக்கு ஏழு குமாரரும், மூன்று குமாரத்திகளும் பிறந்தார்கள்.
3. அவனுக்கு ஏழாயிரம் ஆடுகளும், மூவாயிரம் ஒட்டகங்களும், ஐந்நூறு ஏர்மாடுகளும், ஐந்நூறு கழுதைகளுமாகிய மிருகஜீவன்கள் இருந்ததுமன்றி, திரளான பணிவிடைக்காரருமிருந்தார்கள்; அதினால் அந்த மனுஷன் கிழக்கத்திப் புத்திரர் எல்லாரிலும் பெரியவனாயிருந்தான்.
4. அவன் குமாரர், அவனவன் தன்தன் நாளிலே தன்தன் வீட்டிலே விருந்துசெய்து, தங்கள் மூன்று சகோதரிகளையும் தங்களோடே போஜனம் பண்ணும்படி அழைப்பார்கள்.
5. விருந்துசெய்கிற அவரவருடைய நாள்முறை முடிகிறபோது, யோபு: ஒருவேளை என் குமாரர் பாவஞ்செய்து தேவனைத் தங்கள் இருதயத்திலே தூஷித்திருப்பார்கள் என்று சொல்லி, அவர்களை அழைத்தனுப்பி, பரிசுத்தப்படுத்தி, அதிகாலமே எழுந்து, அவர்கள் எல்லாருடைய இலக்கத்தின்படியேயும் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்துவான்; இந்தப்பிரகாரமாக அந்நாட்களிலெல்லாம் செய்துவருவான்.
6. ஒருநாள் தேவபுத்திரர் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வந்து நின்றபோது, சாத்தானும் அவர்கள் நடுவிலே வந்து நின்றான்.
7. கர்த்தர் சாத்தானைப் பார்த்து: நீ எங்கேயிருந்து வருகிறாய் என்றார். சாத்தான் கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: பூமியெங்கும் உலாவி, அதில் சுற்றித்திரிந்து வருகிறேன் என்றான்.
8. கர்த்தர் சாத்தானை நோக்கி: என் தாசனாகிய யோபின்மேல் கவனம் வைத்தாயோ? உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்து, பொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாகிய அவனைப்போல பூமியில் ஒருவனும் இல்லை என்றார்.
9. அதற்குச் சாத்தான் கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: யோபு விருதாவாகவா தேவனுக்குப் பயந்து நடக்கிறான்.
10. நீர் அவனையும் அவன் வீட்டையும் அவனுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் சுற்றி வேலியடைக்கவில்லையோ? அவன் கைகளின் கிரியையை ஆசீர்வதித்தீர்; அவனுடைய சம்பத்து தேசத்தில் பெருகிற்று.
11. ஆனாலும் உம்முடைய கையை நீட்டி அவனுக்கு உண்டானவையெல்லாம் தொடுவீரானால், அப்பொழுது அவன் உமது முகத்துக்கு எதிரே உம்மைத் தூஷிக்கானோ பாரும் என்றான்.
12. கர்த்தர் சாத்தானை நோக்கி: இதோ, அவனுக்கு உண்டானவையெல்லாம் உன் கையிலிருக்கிறது; அவன்மேல்மாத்திரம் உன் கையை நீட்டாதே என்றார்; அப்பொழுது சாத்தான் கர்த்தருடைய சந்நிதியைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போனான்.
13. பின்பு ஒருநாள் யோபுடைய குமாரரும், அவன் குமாரத்திகளும், தங்கள் மூத்த சகோதரன் வீட்டிலே புசித்து, திராட்சரசம் குடிக்கிறபோது,
14. ஒரு ஆள் அவனிடத்தில் வந்து; எருதுகள் உழுகிறபோது, கழுதைகள் அவைகளின் பக்கத்திலே மேய்ந்துகொண்டிருக்கையில்,
15. சபேயர் அவைகள்மேல் விழுந்து அவைகளைச் சாய்த்துக்கொண்டுபோனார்கள்; வேலையாட்களையும் பட்டயக்கருக்கினால் வெட்டிப்போட்டார்கள்; நான் ஒருவன் மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
16. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: வானத்திலிருந்து தேவனுடைய அக்கினி விழுந்து, ஆடுகளையும் வேலையாட்களையும் சுட்டெரித்துப்போட்டது; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
17. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: கல்தேயர் மூன்று பவுஞ்சாய் வந்து, ஒட்டகங்கள்மேல் விழுந்து, அவைகளை ஓட்டிக்கொண்டுபோனார்கள், வேலையாட்களையும் பட்டயக்கருக்கினால் வெட்டிப்போட்டார்கள்; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
18. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: உம்முடைய குமாரரும் உம்முடைய குமாரத்திகளும், தங்கள் மூத்த சகோதரன் வீட்டிலே புசித்துத் திராட்சரசம் குடிக்கிறபோது,
19. வனாந்தர வழியாய்ப் பெருங்காற்று வந்து, அந்த வீட்டின் நாலுமூலையிலும் அடிக்க, அது பிள்ளைகளின்மேல் விழுந்ததினால் அவர்கள் இறந்துபோனார்கள்; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
20. அப்பொழுது யோபு எழுந்திருந்து, தன் சால்வையைக் கிழித்து, தன் தலையைச் சிரைத்து, தரையிலே விழுந்து பணிந்து:
21. நிர்வாணியாய் என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன்; நிர்வாணியாய் அவ்விடத்துக்குத் திரும்புவேன்; கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்; கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம் என்றான்.
22. இவையெல்லாவற்றிலும் யோபு பாவஞ்செய்யவுமில்லை, தேவனைப்பற்றிக் குறைசொல்லவுமில்லை.
yoopu-1 – Job-1
1. ooths thesaththile yoopu ennumperkonta oru manushan irunthan; antha manushan uththamanum sanmarkkanum, thevanukkup payanthupollappukku vilakukiravanumayirunthan.
2. avanukku ezhu kumararum, moonru kumaraththikalum pirantharkal.
3. avanukku ezhayiram aatukalum, moovayiram ottakangkalum, ainnooru ermatukalum, ainnooru kazhuthaikalumakiya mirukajeevankal irunthathumanri, thiralana panivitaikkararumiruntharkal; athinal antha manushan kizhakkaththip puththirar ellarilum periyavanayirunthan.
4. avan kumarar, avanavan thanthan nalile thanthan veettile virunthuseythu, thangkal moonru sakootharikalaiyum thangkaloote poojanam pannumpati azhaipparkal.
5. virunthuseykira avaravarutaiya nalmurai mutikirapoothu, yoopu: oruvelai en kumarar pavanyseythu thevanaith thangkal iruthayaththile thooshiththirupparkal enru solli, avarkalai azhaiththanuppi, parisuththappatuththi, athikalame ezhunthu, avarkal ellarutaiya ilakkaththinpatiyeyum sarvangka thakanapalikalais seluththuvan; inthappirakaramaka annatkalilellam seythuvaruvan.
6. orunal thevapuththirar karththarutaiya sannithiyil vanthu ninrapoothu, saththanum avarkal natuvile vanthu ninran.
7. karththar saththanaip parththu: nee engkeyirunthu varukiray enrar. saththan karththarukkup pirathiyuththaramaka: poomiyengkum ulavi, athil surriththirinthu varukiren enran.
8. karththar saththanai nookki: en thasanakiya yoopinmel kavanam vaiththayoo? uththamanum sanmarkkanum, thevanukkup payanthu, pollappukku vilakukiravanumakiya avanaippoola poomiyil oruvanum illai enrar.
9. atharkus saththan karththarukkup pirathiyuththaramaka: yoopu viruthavakava thevanukkup payanthu natakkiran.
10. neer avanaiyum avan veettaiyum avanukku untana ellavarraiyum surri veliyataikkavillaiyoo? avan kaikalin kiriyaiyai aaseervathiththeer; avanutaiya sampaththu thesaththil perukirru.
11. aanalum ummutaiya kaiyai neetti avanukku untanavaiyellam thotuveeranal, appozhuthu avan umathu mukaththukku ethire ummaith thooshikkanoo parum enran.
12. karththar saththanai nookki: ithoo, avanukku untanavaiyellam un kaiyilirukkirathu; avanmelmaththiram un kaiyai neettathe enrar; appozhuthu saththan karththarutaiya sannithiyaivittup purappattuppoonan.
13. pinpu orunal yooputaiya kumararum, avan kumaraththikalum, thangkal mooththa sakootharan veettile pusiththu, thiratsarasam kutikkirapoothu,
14. oru aal avanitaththil vanthu; eruthukal uzhukirapoothu, kazhuthaikal avaikalin pakkaththile meynthukontirukkaiyil,
15. sapeyar avaikalmel vizhunthu avaikalais sayththukkontupoonarkal; velaiyatkalaiyum pattayakkarukkinal vettippoottarkal; nan oruvan maththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
16. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: vanaththilirunthu thevanutaiya akkini vizhunthu, aatukalaiyum velaiyatkalaiyum sutteriththuppoottathu; nan oruvanmaththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
17. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: kaltheyar moonru pavunysay vanthu, ottakangkalmel vizhunthu, avaikalai oottikkontupoonarkal, velaiyatkalaiyum pattayakkarukkinal vettippoottarkal; nan oruvanmaththiram thappi athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
18. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: ummutaiya kumararum ummutaiya kumaraththikalum, thangkal mooththa sakootharan veettile pusiththuth thiratsarasam kutikkirapoothu,
19. vananthara vazhiyayp perungkarru vanthu, antha veettin nalumoolaiyilum atikka, athu pillaikalinmel vizhunthathinal avarkal iranthupoonarkal; nan oruvanmaththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
20. appozhuthu yoopu ezhunthirunthu, than salvaiyaik kizhiththu, than thalaiyais siraiththu, tharaiyile vizhunthu paninthu:
21. nirvaniyay en thayin karppaththilirunthu vanthen; nirvaniyay avvitaththukkuth thirumpuven; karththar kotuththar, karththar etuththar; karththarutaiya namaththukku sthooththiram enran.
22. ivaiyellavarrilum yoopu pavanyseyyavumillai, thevanaipparrik kuraisollavumillai.
யோபு-1 – Job-1
yoopu-1 – Job-1
1. ஊத்ஸ் தேசத்திலே யோபு என்னும்பேர்கொண்ட ஒரு மனுஷன் இருந்தான்; அந்த மனுஷன் உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்துபொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாயிருந்தான்.
1. ooths thesaththile yoopu ennumperkonta oru manushan irunthan; antha manushan uththamanum sanmarkkanum, thevanukkup payanthupollappukku vilakukiravanumayirunthan.
2. அவனுக்கு ஏழு குமாரரும், மூன்று குமாரத்திகளும் பிறந்தார்கள்.
2. avanukku ezhu kumararum, moonru kumaraththikalum pirantharkal.
3. அவனுக்கு ஏழாயிரம் ஆடுகளும், மூவாயிரம் ஒட்டகங்களும், ஐந்நூறு ஏர்மாடுகளும், ஐந்நூறு கழுதைகளுமாகிய மிருகஜீவன்கள் இருந்ததுமன்றி, திரளான பணிவிடைக்காரருமிருந்தார்கள்; அதினால் அந்த மனுஷன் கிழக்கத்திப் புத்திரர் எல்லாரிலும் பெரியவனாயிருந்தான்.
3. avanukku ezhayiram aatukalum, moovayiram ottakangkalum, ainnooru ermatukalum, ainnooru kazhuthaikalumakiya mirukajeevankal irunthathumanri, thiralana panivitaikkararumiruntharkal; athinal antha manushan kizhakkaththip puththirar ellarilum periyavanayirunthan.
4. அவன் குமாரர், அவனவன் தன்தன் நாளிலே தன்தன் வீட்டிலே விருந்துசெய்து, தங்கள் மூன்று சகோதரிகளையும் தங்களோடே போஜனம் பண்ணும்படி அழைப்பார்கள்.
4. avan kumarar, avanavan thanthan nalile thanthan veettile virunthuseythu, thangkal moonru sakootharikalaiyum thangkaloote poojanam pannumpati azhaipparkal.
5. விருந்துசெய்கிற அவரவருடைய நாள்முறை முடிகிறபோது, யோபு: ஒருவேளை என் குமாரர் பாவஞ்செய்து தேவனைத் தங்கள் இருதயத்திலே தூஷித்திருப்பார்கள் என்று சொல்லி, அவர்களை அழைத்தனுப்பி, பரிசுத்தப்படுத்தி, அதிகாலமே எழுந்து, அவர்கள் எல்லாருடைய இலக்கத்தின்படியேயும் சர்வாங்க தகனபலிகளைச் செலுத்துவான்; இந்தப்பிரகாரமாக அந்நாட்களிலெல்லாம் செய்துவருவான்.
5. virunthuseykira avaravarutaiya nalmurai mutikirapoothu, yoopu: oruvelai en kumarar pavanyseythu thevanaith thangkal iruthayaththile thooshiththirupparkal enru solli, avarkalai azhaiththanuppi, parisuththappatuththi, athikalame ezhunthu, avarkal ellarutaiya ilakkaththinpatiyeyum sarvangka thakanapalikalais seluththuvan; inthappirakaramaka annatkalilellam seythuvaruvan.
6. ஒருநாள் தேவபுத்திரர் கர்த்தருடைய சந்நிதியில் வந்து நின்றபோது, சாத்தானும் அவர்கள் நடுவிலே வந்து நின்றான்.
6. orunal thevapuththirar karththarutaiya sannithiyil vanthu ninrapoothu, saththanum avarkal natuvile vanthu ninran.
7. கர்த்தர் சாத்தானைப் பார்த்து: நீ எங்கேயிருந்து வருகிறாய் என்றார். சாத்தான் கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: பூமியெங்கும் உலாவி, அதில் சுற்றித்திரிந்து வருகிறேன் என்றான்.
7. karththar saththanaip parththu: nee engkeyirunthu varukiray enrar. saththan karththarukkup pirathiyuththaramaka: poomiyengkum ulavi, athil surriththirinthu varukiren enran.
8. கர்த்தர் சாத்தானை நோக்கி: என் தாசனாகிய யோபின்மேல் கவனம் வைத்தாயோ? உத்தமனும் சன்மார்க்கனும், தேவனுக்குப் பயந்து, பொல்லாப்புக்கு விலகுகிறவனுமாகிய அவனைப்போல பூமியில் ஒருவனும் இல்லை என்றார்.
8. karththar saththanai nookki: en thasanakiya yoopinmel kavanam vaiththayoo? uththamanum sanmarkkanum, thevanukkup payanthu, pollappukku vilakukiravanumakiya avanaippoola poomiyil oruvanum illai enrar.
9. அதற்குச் சாத்தான் கர்த்தருக்குப் பிரதியுத்தரமாக: யோபு விருதாவாகவா தேவனுக்குப் பயந்து நடக்கிறான்.
9. atharkus saththan karththarukkup pirathiyuththaramaka: yoopu viruthavakava thevanukkup payanthu natakkiran.
10. நீர் அவனையும் அவன் வீட்டையும் அவனுக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் சுற்றி வேலியடைக்கவில்லையோ? அவன் கைகளின் கிரியையை ஆசீர்வதித்தீர்; அவனுடைய சம்பத்து தேசத்தில் பெருகிற்று.
10. neer avanaiyum avan veettaiyum avanukku untana ellavarraiyum surri veliyataikkavillaiyoo? avan kaikalin kiriyaiyai aaseervathiththeer; avanutaiya sampaththu thesaththil perukirru.
11. ஆனாலும் உம்முடைய கையை நீட்டி அவனுக்கு உண்டானவையெல்லாம் தொடுவீரானால், அப்பொழுது அவன் உமது முகத்துக்கு எதிரே உம்மைத் தூஷிக்கானோ பாரும் என்றான்.
11. aanalum ummutaiya kaiyai neetti avanukku untanavaiyellam thotuveeranal, appozhuthu avan umathu mukaththukku ethire ummaith thooshikkanoo parum enran.
12. கர்த்தர் சாத்தானை நோக்கி: இதோ, அவனுக்கு உண்டானவையெல்லாம் உன் கையிலிருக்கிறது; அவன்மேல்மாத்திரம் உன் கையை நீட்டாதே என்றார்; அப்பொழுது சாத்தான் கர்த்தருடைய சந்நிதியைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போனான்.
12. karththar saththanai nookki: ithoo, avanukku untanavaiyellam un kaiyilirukkirathu; avanmelmaththiram un kaiyai neettathe enrar; appozhuthu saththan karththarutaiya sannithiyaivittup purappattuppoonan.
13. பின்பு ஒருநாள் யோபுடைய குமாரரும், அவன் குமாரத்திகளும், தங்கள் மூத்த சகோதரன் வீட்டிலே புசித்து, திராட்சரசம் குடிக்கிறபோது,
13. pinpu orunal yooputaiya kumararum, avan kumaraththikalum, thangkal mooththa sakootharan veettile pusiththu, thiratsarasam kutikkirapoothu,
14. ஒரு ஆள் அவனிடத்தில் வந்து; எருதுகள் உழுகிறபோது, கழுதைகள் அவைகளின் பக்கத்திலே மேய்ந்துகொண்டிருக்கையில்,
14. oru aal avanitaththil vanthu; eruthukal uzhukirapoothu, kazhuthaikal avaikalin pakkaththile meynthukontirukkaiyil,
15. சபேயர் அவைகள்மேல் விழுந்து அவைகளைச் சாய்த்துக்கொண்டுபோனார்கள்; வேலையாட்களையும் பட்டயக்கருக்கினால் வெட்டிப்போட்டார்கள்; நான் ஒருவன் மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
15. sapeyar avaikalmel vizhunthu avaikalais sayththukkontupoonarkal; velaiyatkalaiyum pattayakkarukkinal vettippoottarkal; nan oruvan maththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
16. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: வானத்திலிருந்து தேவனுடைய அக்கினி விழுந்து, ஆடுகளையும் வேலையாட்களையும் சுட்டெரித்துப்போட்டது; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
16. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: vanaththilirunthu thevanutaiya akkini vizhunthu, aatukalaiyum velaiyatkalaiyum sutteriththuppoottathu; nan oruvanmaththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
17. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: கல்தேயர் மூன்று பவுஞ்சாய் வந்து, ஒட்டகங்கள்மேல் விழுந்து, அவைகளை ஓட்டிக்கொண்டுபோனார்கள், வேலையாட்களையும் பட்டயக்கருக்கினால் வெட்டிப்போட்டார்கள்; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
17. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: kaltheyar moonru pavunysay vanthu, ottakangkalmel vizhunthu, avaikalai oottikkontupoonarkal, velaiyatkalaiyum pattayakkarukkinal vettippoottarkal; nan oruvanmaththiram thappi athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
18. இவன் இப்படிப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், வேறொருவன் வந்து: உம்முடைய குமாரரும் உம்முடைய குமாரத்திகளும், தங்கள் மூத்த சகோதரன் வீட்டிலே புசித்துத் திராட்சரசம் குடிக்கிறபோது,
18. ivan ippatip pesikkontirukkaiyil, veroruvan vanthu: ummutaiya kumararum ummutaiya kumaraththikalum, thangkal mooththa sakootharan veettile pusiththuth thiratsarasam kutikkirapoothu,
19. வனாந்தர வழியாய்ப் பெருங்காற்று வந்து, அந்த வீட்டின் நாலுமூலையிலும் அடிக்க, அது பிள்ளைகளின்மேல் விழுந்ததினால் அவர்கள் இறந்துபோனார்கள்; நான் ஒருவன்மாத்திரம் தப்பி, அதை உமக்கு அறிவிக்கும்படி வந்தேன் என்றான்.
19. vananthara vazhiyayp perungkarru vanthu, antha veettin nalumoolaiyilum atikka, athu pillaikalinmel vizhunthathinal avarkal iranthupoonarkal; nan oruvanmaththiram thappi, athai umakku arivikkumpati vanthen enran.
20. அப்பொழுது யோபு எழுந்திருந்து, தன் சால்வையைக் கிழித்து, தன் தலையைச் சிரைத்து, தரையிலே விழுந்து பணிந்து:
20. appozhuthu yoopu ezhunthirunthu, than salvaiyaik kizhiththu, than thalaiyais siraiththu, tharaiyile vizhunthu paninthu:
21. நிர்வாணியாய் என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து வந்தேன்; நிர்வாணியாய் அவ்விடத்துக்குத் திரும்புவேன்; கர்த்தர் கொடுத்தார், கர்த்தர் எடுத்தார்; கர்த்தருடைய நாமத்துக்கு ஸ்தோத்திரம் என்றான்.
21. nirvaniyay en thayin karppaththilirunthu vanthen; nirvaniyay avvitaththukkuth thirumpuven; karththar kotuththar, karththar etuththar; karththarutaiya namaththukku sthooththiram enran.
22. இவையெல்லாவற்றிலும் யோபு பாவஞ்செய்யவுமில்லை, தேவனைப்பற்றிக் குறைசொல்லவுமில்லை.
22. ivaiyellavarrilum yoopu pavanyseyyavumillai, thevanaipparrik kuraisollavumillai.