yoopu-36 – Job-36
யோபு-
Tamil Christian song lyrics in Tamil script and English letters (Tanglish).
யோபு-36 – Job-36
1. பின்னும் எலிகூ:
2. நான் பேசிமுடியுமட்டும் சற்றே பொறும்; இன்னும் தேவன்பட்சத்தில் நான் சொல்லவேண்டிய நியாயங்களை உமக்குச் சொல்லிக்காண்பிப்பேன்.
3. நான் தூரத்திலிருந்து ஞானத்தைக் கொண்டுவந்து, என்னை உண்டாக்கினவருடைய நீதியை விளங்கப்பண்ணுவேன்.
4. மெய்யாகவே என் வார்த்தைகள் பொய்யற்றிருக்கும்; உம்மோடே பேசுகிறவன் அறிவில் தேறினவன்.
5. இதோ, தேவன் மகத்துவமுள்ளவர், அவர் ஒருவரையும் புறக்கணியார்; மன உருக்கத்திலும் அவர் மகத்துவமுள்ளவர்.
6. அவர் துன்மார்க்கமாய் பிழைக்க ஒட்டாதிருக்கிறார்; சிறுமையானவர்களின் நியாயத்தை விசாரிக்கிறார்.
7. அவர் தம்முடைய கண்களை நீதிமான்களைவிட்டு விலக்காமல், அவர்களை ராஜாக்களோடேகூட சிங்காசனத்தில் ஏறவும், உயர்ந்த ஸ்தலத்தில் என்றைக்கும் உட்கார்ந்திருக்கவும் செய்கிறார்.
8. அவர்கள் விலங்குகள் போடப்பட்டு, உபத்திரவத்தின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருந்தாலும்,
9. அவர், அவர்கள் கிரியையையும், மிஞ்சிப்போன அவர்களுடைய மீறுதல்களையும் அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தி,
10. அக்கிரமத்தை விட்டுத் திரும்பும்படி அவர்கள் செவியைத் திறந்து கடிந்துகொள்ளுகிறார்.
11. அவர்கள் அடங்கி அவரைச் சேவித்தால், தங்கள் நாட்களை நன்மையாகவும், தங்கள் வருஷங்களைச் செல்வவாழ்வாகவும் போக்குவார்கள்.
12. அடங்கார்களாகில் பட்டயத்துக்கு இரையாகி, ஞானம் அடையாமல் மாண்டுபோவார்கள்.
13. மாயமுள்ள இருதயத்தார் குரோதத்தைக் குவித்துக்கொள்ளுகிறார்கள்; அவர்களை அவர் கட்டிவைக்கும்போது கெஞ்சிக் கூப்பிடுவார்கள்.
14. அவர்கள் வாலவயதிலே மாண்டுபோவார்கள்; இலச்சையானவர்களுக்குள்ளே அவர்கள் பிராணன் முடியும்.
15. சிறுமைப்பட்டர்வகளை அவர் சிறுமைக்கு நீங்கலாக்கி, அவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கையில் அவர்கள் செவியைத் திறக்கிறார்.
16. அப்படியே அவர் உம்மையும் நெருக்கத்தினின்று விலக்கி, ஒடுக்கமில்லாத விசாலத்திலே வைப்பார்; உம்முடைய போஜனபந்தி கொழுமையான பதார்த்தங்களால் நிறைந்திருக்கும்.
17. ஆகாதவன்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பு நிறைவேறப் பார்ப்பீர்; நியாயமும் நீதியும் உம்மை ஆதரிக்கும்.
18. உக்கிரமுண்டாயிருக்கிறதினால் அவர் உம்மை ஒரு அடியினால் வாரிக்கொண்டு போகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரும்; அப்பொழுது மீட்கும்பொருளை மிகுதியாய்க் கொடுத்தாலும் அதற்கு நீர் நீங்கலாகமாட்டீர்.
19. உம்முடைய செல்வத்தை அவர் மதிப்பாரோ? உம்முடைய பொன்னையும், பூரணபராக்கிரமத்தையும் அவர் மதிக்கமாட்டாரே.
20. ஜனங்கள் தங்கள் இடத்தைவிட்டு வாரிக்கொள்ளப்படப்போகிற இரவை வாஞ்சிக்காதிரும்.
21. அக்கிரமத்துக்குத் திரும்பாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரும், உபத்திரவத்தைப்பார்க்கிலும் அக்கிரமத்தைத் தெரிந்துகொண்டீரே.
22. இதோ தேவன் தம்முடைய வல்லமையில் உயர்ந்திருக்கிறார்; அவரைப்போல் போதிக்கிறவர் யார்?
23. அவருடைய வழியின் நியாயத்தை விசாரிக்கத்தக்கவன் யார்? நீர் அநியாயம் செய்தீர் என்று சொல்லத்தக்கவன் யார்?
24. மனுஷர் நோக்கிப்பார்க்கிற அவருடைய கிரியை நீர் மகிமைப்படுத்த நினையும்.
25. எல்லா மனுஷரும் அதைக் காண்கிறார்களே; தூரத்திலிருந்து அது மனுஷருக்கு வெளிப்படுகிறது.
26. இதோ, தேவன் மகத்துவமுள்ளவர், நாம் அவரை அறிய முடியாது; அவருடைய வருஷங்களின் இலக்கம் ஆராய்ந்து முடியாதது.
27. அவர் நீர்த்துளிகளை அணுவைப்போல ஏறப்பண்ணுகிறார்; அவைகள் மேகத்திலிருந்து மழையாய்ச் சொரிகிறது.
28. அதை மேகங்கள் பெய்து, மனுஷர்மேல் மிகுதியாய்ப் பொழிகிறது.
29. மேகங்களின் பரவுதலையும், அவருடைய கூடாரத்திலிருந்து எழும்பும் குமுறல்களையும் அறியமுடியுமோ?
30. இதோ, அதின்மேல் தம்முடைய மின்னலின் ஒளியை விரிக்கிறார்; சமுத்திரத்தின் ஆழங்களையும் மூடுகிறார்.
31. அவைகளால் ஜனங்களை தண்டிக்கிறவரும், ஆகாரங்கொடுத்து இரட்சிக்கிறவருமாயிருக்கிறார்.
32. அவர் மின்னலின் ஒளியைத் தமது கைக்குள்ளே மூடி, அது இன்னின்னதை, அடிக்கவேண்டுமென்று கட்டளையிடுகிறார்.
33. அதினால் அவர் செய்ய நினைக்கிறதையும், மந்தாரம் எழும்பப்போகிறதையும், ஆடுமாடுகள் அறியப்படுத்தும்.
yoopu-36 – Job-36
1. pinnum elikoo:
2. nan pesimutiyumattum sarre porum; innum thevanpatsaththil nan sollaventiya niyayangkalai umakkus sollikkanpippen.
3. nan thooraththilirunthu nyanaththaik kontuvanthu, ennai untakkinavarutaiya neethiyai vilangkappannuven.
4. meyyakave en varththaikal poyyarrirukkum; ummoote pesukiravan arivil therinavan.
5. ithoo, thevan makaththuvamullavar, avar oruvaraiyum purakkaniyar; mana urukkaththilum avar makaththuvamullavar.
6. avar thunmarkkamay pizhaikka ottathirukkirar; sirumaiyanavarkalin niyayaththai visarikkirar.
7. avar thammutaiya kankalai neethimankalaivittu vilakkamal, avarkalai rajakkalootekoota singkasanaththil eravum, uyarntha sthalaththil enraikkum utkarnthirukkavum seykirar.
8. avarkal vilangkukal pootappattu, upaththiravaththin kayirukalal kattappattirunthalum,
9. avar, avarkal kiriyaiyaiyum, minysippoona avarkalutaiya meeruthalkalaiyum avarkalukkuth theriyappatuththi,
10. akkiramaththai vittuth thirumpumpati avarkal seviyaith thiranthu katinthukollukirar.
11. avarkal atangki avarais seviththal, thangkal natkalai nanmaiyakavum, thangkal varushangkalais selvavazhvakavum pookkuvarkal.
12. atangkarkalakil pattayaththukku iraiyaki, nyanam ataiyamal mantupoovarkal.
13. mayamulla iruthayaththar kuroothaththaik kuviththukkollukirarkal; avarkalai avar kattivaikkumpoothu kenysik kooppituvarkal.
14. avarkal valavayathile mantupoovarkal; ilassaiyanavarkalukkulle avarkal piranan mutiyum.
15. sirumaippattarvakalai avar sirumaikku neengkalakki, avarkal otukkappattirukkaiyil avarkal seviyaith thirakkirar.
16. appatiye avar ummaiyum nerukkaththininru vilakki, otukkamillatha visalaththile vaippar; ummutaiya poojanapanthi kozhumaiyana patharththangkalal nirainthirukkum.
17. aakathavanmel varum niyayaththeerppu niraiverap parppeer; niyayamum neethiyum ummai aatharikkum.
18. ukkiramuntayirukkirathinal avar ummai oru atiyinal varikkontu pookathapatikku essarikkaiyayirum; appozhuthu meetkumporulai mikuthiyayk kotuththalum atharku neer neengkalakamatteer.
19. ummutaiya selvaththai avar mathipparoo? ummutaiya ponnaiyum, pooranaparakkiramaththaiyum avar mathikkamattare.
20. janangkal thangkal itaththaivittu varikkollappatappookira iravai vanysikkathirum.
21. akkiramaththukkuth thirumpathapatikku essarikkaiyayirum, upaththiravaththaipparkkilum akkiramaththaith therinthukonteere.
22. ithoo thevan thammutaiya vallamaiyil uyarnthirukkirar; avaraippool poothikkiravar yar?
23. avarutaiya vazhiyin niyayaththai visarikkaththakkavan yar? neer aniyayam seytheer enru sollaththakkavan yar?
24. manushar nookkipparkkira avarutaiya kiriyai neer makimaippatuththa ninaiyum.
25. ella manusharum athaik kankirarkale; thooraththilirunthu athu manusharukku velippatukirathu.
26. ithoo, thevan makaththuvamullavar, nam avarai ariya mutiyathu; avarutaiya varushangkalin ilakkam aaraynthu mutiyathathu.
27. avar neerththulikalai anuvaippoola erappannukirar; avaikal mekaththilirunthu mazhaiyays sorikirathu.
28. athai mekangkal peythu, manusharmel mikuthiyayp pozhikirathu.
29. mekangkalin paravuthalaiyum, avarutaiya kootaraththilirunthu ezhumpum kumuralkalaiyum ariyamutiyumoo?
30. ithoo, athinmel thammutaiya minnalin oliyai virikkirar; samuththiraththin aazhangkalaiyum mootukirar.
31. avaikalal janangkalai thantikkiravarum, aakarangkotuththu iratsikkiravarumayirukkirar.
32. avar minnalin oliyaith thamathu kaikkulle mooti, athu inninnathai, atikkaventumenru kattalaiyitukirar.
33. athinal avar seyya ninaikkirathaiyum, mantharam ezhumpappookirathaiyum, aatumatukal ariyappatuththum.
யோபு-36 – Job-36
yoopu-36 – Job-36
1. பின்னும் எலிகூ:
1. pinnum elikoo:
2. நான் பேசிமுடியுமட்டும் சற்றே பொறும்; இன்னும் தேவன்பட்சத்தில் நான் சொல்லவேண்டிய நியாயங்களை உமக்குச் சொல்லிக்காண்பிப்பேன்.
2. nan pesimutiyumattum sarre porum; innum thevanpatsaththil nan sollaventiya niyayangkalai umakkus sollikkanpippen.
3. நான் தூரத்திலிருந்து ஞானத்தைக் கொண்டுவந்து, என்னை உண்டாக்கினவருடைய நீதியை விளங்கப்பண்ணுவேன்.
3. nan thooraththilirunthu nyanaththaik kontuvanthu, ennai untakkinavarutaiya neethiyai vilangkappannuven.
4. மெய்யாகவே என் வார்த்தைகள் பொய்யற்றிருக்கும்; உம்மோடே பேசுகிறவன் அறிவில் தேறினவன்.
4. meyyakave en varththaikal poyyarrirukkum; ummoote pesukiravan arivil therinavan.
5. இதோ, தேவன் மகத்துவமுள்ளவர், அவர் ஒருவரையும் புறக்கணியார்; மன உருக்கத்திலும் அவர் மகத்துவமுள்ளவர்.
5. ithoo, thevan makaththuvamullavar, avar oruvaraiyum purakkaniyar; mana urukkaththilum avar makaththuvamullavar.
6. அவர் துன்மார்க்கமாய் பிழைக்க ஒட்டாதிருக்கிறார்; சிறுமையானவர்களின் நியாயத்தை விசாரிக்கிறார்.
6. avar thunmarkkamay pizhaikka ottathirukkirar; sirumaiyanavarkalin niyayaththai visarikkirar.
7. அவர் தம்முடைய கண்களை நீதிமான்களைவிட்டு விலக்காமல், அவர்களை ராஜாக்களோடேகூட சிங்காசனத்தில் ஏறவும், உயர்ந்த ஸ்தலத்தில் என்றைக்கும் உட்கார்ந்திருக்கவும் செய்கிறார்.
7. avar thammutaiya kankalai neethimankalaivittu vilakkamal, avarkalai rajakkalootekoota singkasanaththil eravum, uyarntha sthalaththil enraikkum utkarnthirukkavum seykirar.
8. அவர்கள் விலங்குகள் போடப்பட்டு, உபத்திரவத்தின் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டிருந்தாலும்,
8. avarkal vilangkukal pootappattu, upaththiravaththin kayirukalal kattappattirunthalum,
9. அவர், அவர்கள் கிரியையையும், மிஞ்சிப்போன அவர்களுடைய மீறுதல்களையும் அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தி,
9. avar, avarkal kiriyaiyaiyum, minysippoona avarkalutaiya meeruthalkalaiyum avarkalukkuth theriyappatuththi,
10. அக்கிரமத்தை விட்டுத் திரும்பும்படி அவர்கள் செவியைத் திறந்து கடிந்துகொள்ளுகிறார்.
10. akkiramaththai vittuth thirumpumpati avarkal seviyaith thiranthu katinthukollukirar.
11. அவர்கள் அடங்கி அவரைச் சேவித்தால், தங்கள் நாட்களை நன்மையாகவும், தங்கள் வருஷங்களைச் செல்வவாழ்வாகவும் போக்குவார்கள்.
11. avarkal atangki avarais seviththal, thangkal natkalai nanmaiyakavum, thangkal varushangkalais selvavazhvakavum pookkuvarkal.
12. அடங்கார்களாகில் பட்டயத்துக்கு இரையாகி, ஞானம் அடையாமல் மாண்டுபோவார்கள்.
12. atangkarkalakil pattayaththukku iraiyaki, nyanam ataiyamal mantupoovarkal.
13. மாயமுள்ள இருதயத்தார் குரோதத்தைக் குவித்துக்கொள்ளுகிறார்கள்; அவர்களை அவர் கட்டிவைக்கும்போது கெஞ்சிக் கூப்பிடுவார்கள்.
13. mayamulla iruthayaththar kuroothaththaik kuviththukkollukirarkal; avarkalai avar kattivaikkumpoothu kenysik kooppituvarkal.
14. அவர்கள் வாலவயதிலே மாண்டுபோவார்கள்; இலச்சையானவர்களுக்குள்ளே அவர்கள் பிராணன் முடியும்.
14. avarkal valavayathile mantupoovarkal; ilassaiyanavarkalukkulle avarkal piranan mutiyum.
15. சிறுமைப்பட்டர்வகளை அவர் சிறுமைக்கு நீங்கலாக்கி, அவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டிருக்கையில் அவர்கள் செவியைத் திறக்கிறார்.
15. sirumaippattarvakalai avar sirumaikku neengkalakki, avarkal otukkappattirukkaiyil avarkal seviyaith thirakkirar.
16. அப்படியே அவர் உம்மையும் நெருக்கத்தினின்று விலக்கி, ஒடுக்கமில்லாத விசாலத்திலே வைப்பார்; உம்முடைய போஜனபந்தி கொழுமையான பதார்த்தங்களால் நிறைந்திருக்கும்.
16. appatiye avar ummaiyum nerukkaththininru vilakki, otukkamillatha visalaththile vaippar; ummutaiya poojanapanthi kozhumaiyana patharththangkalal nirainthirukkum.
17. ஆகாதவன்மேல் வரும் நியாயத்தீர்ப்பு நிறைவேறப் பார்ப்பீர்; நியாயமும் நீதியும் உம்மை ஆதரிக்கும்.
17. aakathavanmel varum niyayaththeerppu niraiverap parppeer; niyayamum neethiyum ummai aatharikkum.
18. உக்கிரமுண்டாயிருக்கிறதினால் அவர் உம்மை ஒரு அடியினால் வாரிக்கொண்டு போகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரும்; அப்பொழுது மீட்கும்பொருளை மிகுதியாய்க் கொடுத்தாலும் அதற்கு நீர் நீங்கலாகமாட்டீர்.
18. ukkiramuntayirukkirathinal avar ummai oru atiyinal varikkontu pookathapatikku essarikkaiyayirum; appozhuthu meetkumporulai mikuthiyayk kotuththalum atharku neer neengkalakamatteer.
19. உம்முடைய செல்வத்தை அவர் மதிப்பாரோ? உம்முடைய பொன்னையும், பூரணபராக்கிரமத்தையும் அவர் மதிக்கமாட்டாரே.
19. ummutaiya selvaththai avar mathipparoo? ummutaiya ponnaiyum, pooranaparakkiramaththaiyum avar mathikkamattare.
20. ஜனங்கள் தங்கள் இடத்தைவிட்டு வாரிக்கொள்ளப்படப்போகிற இரவை வாஞ்சிக்காதிரும்.
20. janangkal thangkal itaththaivittu varikkollappatappookira iravai vanysikkathirum.
21. அக்கிரமத்துக்குத் திரும்பாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரும், உபத்திரவத்தைப்பார்க்கிலும் அக்கிரமத்தைத் தெரிந்துகொண்டீரே.
21. akkiramaththukkuth thirumpathapatikku essarikkaiyayirum, upaththiravaththaipparkkilum akkiramaththaith therinthukonteere.
22. இதோ தேவன் தம்முடைய வல்லமையில் உயர்ந்திருக்கிறார்; அவரைப்போல் போதிக்கிறவர் யார்?
22. ithoo thevan thammutaiya vallamaiyil uyarnthirukkirar; avaraippool poothikkiravar yar?
23. அவருடைய வழியின் நியாயத்தை விசாரிக்கத்தக்கவன் யார்? நீர் அநியாயம் செய்தீர் என்று சொல்லத்தக்கவன் யார்?
23. avarutaiya vazhiyin niyayaththai visarikkaththakkavan yar? neer aniyayam seytheer enru sollaththakkavan yar?
24. மனுஷர் நோக்கிப்பார்க்கிற அவருடைய கிரியை நீர் மகிமைப்படுத்த நினையும்.
24. manushar nookkipparkkira avarutaiya kiriyai neer makimaippatuththa ninaiyum.
25. எல்லா மனுஷரும் அதைக் காண்கிறார்களே; தூரத்திலிருந்து அது மனுஷருக்கு வெளிப்படுகிறது.
25. ella manusharum athaik kankirarkale; thooraththilirunthu athu manusharukku velippatukirathu.
26. இதோ, தேவன் மகத்துவமுள்ளவர், நாம் அவரை அறிய முடியாது; அவருடைய வருஷங்களின் இலக்கம் ஆராய்ந்து முடியாதது.
26. ithoo, thevan makaththuvamullavar, nam avarai ariya mutiyathu; avarutaiya varushangkalin ilakkam aaraynthu mutiyathathu.
27. அவர் நீர்த்துளிகளை அணுவைப்போல ஏறப்பண்ணுகிறார்; அவைகள் மேகத்திலிருந்து மழையாய்ச் சொரிகிறது.
27. avar neerththulikalai anuvaippoola erappannukirar; avaikal mekaththilirunthu mazhaiyays sorikirathu.
28. அதை மேகங்கள் பெய்து, மனுஷர்மேல் மிகுதியாய்ப் பொழிகிறது.
28. athai mekangkal peythu, manusharmel mikuthiyayp pozhikirathu.
29. மேகங்களின் பரவுதலையும், அவருடைய கூடாரத்திலிருந்து எழும்பும் குமுறல்களையும் அறியமுடியுமோ?
29. mekangkalin paravuthalaiyum, avarutaiya kootaraththilirunthu ezhumpum kumuralkalaiyum ariyamutiyumoo?
30. இதோ, அதின்மேல் தம்முடைய மின்னலின் ஒளியை விரிக்கிறார்; சமுத்திரத்தின் ஆழங்களையும் மூடுகிறார்.
30. ithoo, athinmel thammutaiya minnalin oliyai virikkirar; samuththiraththin aazhangkalaiyum mootukirar.
31. அவைகளால் ஜனங்களை தண்டிக்கிறவரும், ஆகாரங்கொடுத்து இரட்சிக்கிறவருமாயிருக்கிறார்.
31. avaikalal janangkalai thantikkiravarum, aakarangkotuththu iratsikkiravarumayirukkirar.
32. அவர் மின்னலின் ஒளியைத் தமது கைக்குள்ளே மூடி, அது இன்னின்னதை, அடிக்கவேண்டுமென்று கட்டளையிடுகிறார்.
32. avar minnalin oliyaith thamathu kaikkulle mooti, athu inninnathai, atikkaventumenru kattalaiyitukirar.
33. அதினால் அவர் செய்ய நினைக்கிறதையும், மந்தாரம் எழும்பப்போகிறதையும், ஆடுமாடுகள் அறியப்படுத்தும்.
33. athinal avar seyya ninaikkirathaiyum, mantharam ezhumpappookirathaiyum, aatumatukal ariyappatuththum.